Aanpakken van sociale ellende?

Daarvoor moeten we resoluut afrekenen met enkele mythes, bijvoorbeeld over psychiatrie.
't Nieuwe denken daarbinnen wijst er al op: de idee van risicogenen gaat overboord ten faveure van genetisch bepaalde ontvankelijkheid.
't Is dus EEN groot NEE tegen klassiek genetisch determinisme. Verder moeten we af van de overtuiging dat het genoom een statische grootheid is als was 't 'n biologische schandpaal waar we aan vastgeklonken zitten. We zijn pas sinds kort haan wroeten in genetische 'kneedbaarheid', & we zien nu al hoe die - op zichzelf onveranderlijke informatie - voortdurend onderhevig is aan interpretatie ...

Door verschillende weefsels, & door alle soorten milieu & andere externe omstandigheden. DE manier om ons mensen te vormen is niet door genen te veranderen, maar door DAT te veranderen waaraan we de genen blootstellen. Dat geeft genetisch onderzoek al meer een holistisch karakter, speurend naar 't continue pingpongspel waar 't genoom, 't organisme & de rest v/h universum mee bezig zijn.

Het is 'n chefs brij ING v/d genetische mantra, dit echt biologische mensbeeld, dat z'n uitgangspunt heeft in kennis over evolutie, over genetica & over hersenfysiologie. EN in cultuur & geschiedenis. Het is 'n totaalinzicht, dat vanzelfsprekend producten van het gedrag & gedachten van mensen integreert - politiek, cultuur, muziek, poëzie - & die in 'n biologische context bekijkt. En vice versa ...

NU & hier dus eerst maar weer op de fiets naar AH voor de wekelijkse onmisbare boodschappen voor lichaam & geest der oudjes ...

Augustus '69 lijkt 'n peuleschilletje geleden in de Negevwoestijn iets ten oosten van de Gazastrook. Wat mij betreft lijken bijna alle verleden tijden & plaatsen ongeveer 'even dichtbij': de lage landen aan de Noordzee & rondom de Zuyderzee, de Vale Ouwe, ijstijden, hunebedden, grafheuvels, menselijk ingrijpen op praktisch elke vierkante meter in alle richtingen. Dat maakt 'tijdreizen' zo boeiend: je kunt er alle kanten mee uit, naar believen, & ziet dan vanzelf wel waar je terechtkomt: in de 'supermarkt' van 'het bestaan' ...

Misschien tot straks. Of later.