aandachtsspanne bewustzijnsverruiming chemische

In
Toronto@Canada
staat de CN~Tower,
het hoogste gebouw in de wereld voor het moment {?}!
Die toren lijkt wel wat op de Rotterdamse Euromast, hij is alleen maar nog veel hoger:
zo'n 556 meter, & op ongeveer 350 meter hoogte is 'n restaurant.
Architecten van die toren hebben daar iets interessants mee gedaan:
'n gedeelte van dit restaurant heeft 'n glazen vloer en als je aan de rand van die glazen vloer staat,
dan kijk je in een enorma afgrond. Je ziet de parkeerplaats
met de piepkleine autootjes
ver onder je,
HEEL
ver onder je,
mag je wel
zeggen.

De uitdaging
is dan ook natuurlijk
om over die glazen vloer te lopen:
't is immers volkomen veilig & het is uitgebreid getest ~ sterk genoeg om er 23 olifanten
tegelijk overheen te laten lopen. In cartesiaanse termen betekent dit dat jouw 'geest'
{je bewustzijn} weet dat er niets aan de hand is
en dat je er gewoon overheen kunt lopen
zonder enig
gevaar.

Je
lichaam
verhindert dit echter:
zodra je aan de rand staat,
gaan je handen zweten en schiet je hartslag omhoog.
Dit kun je niet tegenhouden [behalve door je ogen dicht te doen].
Je lichaam vertoont 'n angstreactie en probeert je over te halen om
toch maar liever niet op de glazen vloer te stappen.
De meeste mensen doen het dan ook niet,
of gaan hoogstens voorzichtig schuifelend heel even
op de glazen vloer staan en/of lopen: vrijwel niemand is in staat om
op een normale manier, ontspannen over die glazen vloer te lopen.
'n Strikte scheiding van 'n geest die beslist, & 'n lichaam dat gehoorzaamt,
is dus niet echt altijd te handhaven: je lichaam bemoeit zich
voortdurend met zaken waarvan Descartes beweerde
dat de geest er verantwoordelijk
voor was.

Toen
ik voor
't eerst in Italia was in 1961 {?}
werd ik bijna door de hevige stroming van de Po
meegezogen & ik was nog
nooit eerder
ZO
vreselijk bang
geweest.

Enkele
jaren later
in '66 {?} & '67
verdwaalde ik 'n paar keer
in de heuvels & bergen van Israel/Jordania & Syria:
alles lijkt er op elkaar & de afgrond is peilloos diep,
je hebt geen houvast, de zon gaat onder, je hebt vreselijke dorst & 'n kurkdroge keel:
je bent volkomen de weg kwijt & achteraf krijg je te horen dat er nog mijnen liggen ...
Ik val in herhalingen: ik heb het daar
vast en zeker al eerder en
vaker over gehad
ook in
myDi!?

Anyway,
belangrijker voor dit moment
is een tweede misser van Descartes [en trouwens ook van Locke,
'n tijdgenoot van Descartes]! Hij ging ervan uit dat alle mentale of psychologische activiteit [de geest] ook 'bewust' is. Buiten die 'bewuste geest' is er alleen nog maar een lichaam,
en in dat lichaam spelen zich verder alleen nog maar biologische
en geen psychologische processen af.
Hij ontkende het bestaan
van het 'onbewuste'.

Met
EEN
pennenstreek
haalde hij een streep door het idee
dat er mentale processen zijn
waarvan we ons niet
bewust zijn.

Arthur Koestler,
die zo'n vijftig jaar geleden 'n aantal prachtige boeken heeft geschreven over 't onbewuste,
noemde dit ook wel de 'cartesiaanse catastrofe'.
Anderen hebben geopperd dat we nog steeds de nadelen ondervinden van Descartes' fout:
de ellende is namelijk dat die ideeen van Descartes door heel veel mensen als of niet 'bewust; zijn omarmd, en dat heeft osn denken [in ieder geval het 'westerse denken'] enorm beinvloed!
Zo vind je, meer dan drie eeuwen later, het cartesiaanse denken nog steeds heel sterk
terug in ons huidige onderwijs~
systeem?!

Het
bewustzijn wordt
nog steeds gelijkgesteld
met de 'rede' en 'het verstand:
mede dankzij Descartes plaatsen veel mensen het nog steeds
op dat aloude volkomen verouderde vermaledijde voetstuk als betrof het
de allerbelangrijkste Afgod v/d Wereld ~ altijd en overal door iedereen
de 'kleine moeite' van het aanbidden waard ~
Ba'al Zwoeviem, de Heer der Vliegen ~ Moloch,
de oorlogsgod ~ Mammon,
de god van goud
& geld
e.d.

Het doel
van alle religie
was dan ook oorspronkelijk
dat vernauwde & benauwende menselijke 'bewustzijn'
~ zo nu en dan met enig geweld en/of overredingskracht ~
van dat afgodisch voetstuk te stoten & naar beneden in duizenden gruzelementen te laten tuimelen.
Je zag 't ook al in de paradijshoftuin van Eten met die Boom van de Kennis van Go{e}d & Kwaad,
de Boom des Eeuwigen Levens, de 'verstoting uit dat hemelse rijk', jaloezie &
broedermoord & de Toren van Babel tot en met het Beeld van opeen~
volgende vergulde wereldrijken
met de lemen voeten
die meenden
DE
Macht te hebben!
We weten nu dus onderhand wel beter:
die 'zondeval' is iets waar we telkens weer intrappen?
Een gewaarschuwd mens telt voor twee?!
Laten we overgaan naar de orde van
de dag {of vroege ochtend} ~
tijd voor 'iets anders' ~
er is 'n tijd voor alles
onder de zon en de
boog kan niet altijd
gespannen staan
zegt men: dat
is ook
zo