aan mydikruisen nagelen & bevrijden & verlossen?


AL
die verschillende
mydimensen hoe of
wat ze dan ook zijn,
je zult er toch maar mee om moeten kunnen gaan,
of je het nu met hen eens bent
of niet?

ZIJ
kunnen er
meestal ook niets
aan doen dat ze zijn
wat en hoe ze ook maar zijn!
Die bepaalde voorouders,
opvoedingen, [a]religieus, [a]politiek, [a]modieus:
alle verscheidenheid kan alleen maar verrijkend zijn
als je ze kunt zien voor wat ze zijn.

Zo zijn onze manieren
en onze gewoontes: dom & slim,
mooi & lelijk, dik & dun, man/vrouw, jong/oud, whatever:
zo zijn ze nu eenmaal 'in elkaar gezet
& [over]gebakken'!

We moeten gewoon
leren omgaan met verschillen,
of die nu aangeboren of aangeleerd zijn:
zij kunnen er meestal bijna ook
'niets' aan doen?

Het is vaak alleen maar
'n echt probleem als er sprake is van ziekte,
ongelukken en criminaliteit of chronische aandoeningen
& 'al dat' soort 'afwijkingen'!

Je zult toch ook
moeten leren omgaan met mongolisme, idiotie, zwakzinnigheid en/of
dementie en al die andere ziekte- &
ouderdomsverschijnselen?

En we hebben nu eenmaal wetten
om dat alles te kunnen regelen en in goede banen te leiden.
De kunst is het alleen om die wetten aan te passen aan die verschillende mensen en het omgekeerde: de mensen aan het begrijpen, respecteren
en ook het handhaven
van die wetten.

Daarom hebben uiteindelijk
een gekozen parlement en een regering.
Ik ga dus maar gewoon door met het napluizen van 'hoe het in elkaar zit',
waar 'het' vandaan komt en wat we er eventueel mee aanmoeten
en hoe 'het' te leren hanteren.

Opschrijven doe je nu eenmaal voor je eigen plezier
en/of omdat je het niet kunt laten op de ene of andere manier.
Wie zich aan zichzelf leert spiegelen die spiegelt zich zacht?
Je maakt jouw eigen [lach]spiegelgalerij die vergroot, verkleint,
en die je doet lachen & huilen: allemaal een kwestie van gevoel, verstand,
emoties, hormonen, afwijkingen en [e]nor[mal]iteiten,
abnormaliteiten & [hoogst]merkwaardige wederzijdse kruisbestuivingen
en uitkomsten van menselijk '{r}evolutionair'
doen en laten.

Er is geen mens
die niet of nooit in aanraking komt
met opvoeding, ziekte, hersenspoeling & 'ouderdomsverschijnselen'
zoals kindertijd, puberteit, adolescentie,
volwassenheid e.d.?!

We hebben het al gehad
over primaire of dementie van de eerste orde
met de namen der 'ontdekkers'.
Van een dementie van de tweede orde spreekt men
als de blijvende [weefsel]afwijkingen in de hersenen min of meer ten gevolge
van andere lichamelijke afwijkingen elders in ons lichaam zijn ontstaan,
en als dan blijkt dat die eerder ontstane afwijkingen
niet [meer] te behandelen zijn.

Er kunnen zich hersenafwijkingen ontwikkelen
bijvoorbeeld na de ziekte van Parkinson, na een beroerte, na een onbehandelbare hartafwijking of na een onherstelbare schildklierstoornis.

DEZE
hersenafwijkingen,
met de bijbehorende verschijnselen,
worden dan beschouwd als dementie van de tweede [secondaire] orde.
Hersenafwijkingen bij de zogenaamde multi~infarctdementie of vasculaire dementie
zijn ook te beschouwen als dementieen van de tweede orde.

Al eerder hebben we het erover gehad
dat bij een gedegen [onmisbaar!] onderzoek in een zo vroeg mogelijk stadium in
EEN
op de vijf gevallen de stoornissen
NIET
op 'n dementie berusten.

Het gaat dan om andere afwijkingen die te genezen zijn of te behandelen!

Het zal duidelijk zijn dat, als je er niet op tijd bij bent,
op den duur een dementie van de tweede orde kan ontstaan.
In de praktijk speelt de naaste familie 't dan ook meestal niet klaar om de persoon in kwestie
ertoe over te halen zich vroegtijdig te laten onderzoeken?

Enerzijds komt dit doordat 'de patient' er het nut niet van inziet, want 'er is toch niks aan de hand'. Anderzijds is het heel normaal dat de omgeving in het begin vaak helemaal nog niet in de gaten heeft dat er mogelijk van dementie sprake is.

Dat er bij dementie van de eerste orde die verschillende soorten worden onderscheiden
[bijv. Alzheimer & Pick] en dat er ook dementieen van de 2de orde bestaan [zoals vasculaire dementie] geeft in de praktijk vaak aanleiding tot problemen bij buitenstaanders.
Huisbewoners & familieleden weten vaak nog geen raad met 'heldere momenten'
van een toch demente huisgenoot en denken dan ook nogal eens dat hij/zij hen expres voor de gek houdt of opzettelijk plaagt, en dat is zeker niet het geval als een vasculaire dementie de oorzaak is
van de stoornissen!!!

Daarbij zijn ook de sterke wisselingen in het functioneren juist heel erg kenmerkend?
Bij iemand kan de ziekte van Pick worden vastgesteld in een stadium dat de vergeetachtigheid,
zo sterk verbonden met de ziekte van Alzheimer, nog niet of nauwelijks op de voorgrond treedt!

Geen wonder dat je niet gelooft dat er
TOCH
van dementie sprake is.
En achteraf gezien zou ik willen dat ik veertig jaar eerder van dit soort feiten op de hoogte was geweest, dat had heel wat ellende kunnen voorkomen of minder irritant
en ook onnodig verdrietig kunnen maken.

Het is nooit te laat om daar alsnog iets aan te doen.
We moeten nu eenmaal de verschillen leren onderscheiden tussen vermijdbaar en onontkoombaar.
Dat waar je nu eenmaal toch helemaal niets meer aan kunt doen zul je moeten leren accepteren
en wat je kunt voorkomen of minder erg doen zijn zullen we moeten leren onderscheiden
om er 'iets mee aan te kunnen?
blozen
25 mei 2007 - bewerkt op 28 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende