89: Zo merkte de sinoloog

Marcel Granet aan het begin van de 20ste eeuw op:
'De plattelanders, de gewone mensen, de plebejers, hadden hun eigen gebruiken; dat drukken de aristocratische rituelen uit met één zin: "De Riten verlagen zich niet tot de mensen van het volk!"

Op het platteland, waar elk dorp wordt gevormd door een enkele familie die door bloedbanden is verbonden, wordt het jaar gemarkeerd door agrarische riten, in het bijzonder de vruchtbaarheidsfeesten in de herfst en in de lente.

Daarbij komen meerdere dorpen op een gewijde plaats in de open lucht bijeen om de natuurgeesten te vereren die de oogst mogelijk maken & het zaaien toestaan.

Maar bij gebrek aan schriftelijke sporen weten we weinig over deze vieringen en over de middelen, waarschijnlijk van sjamanistische aard, die werdengebruikt om contact te leggen met de geesten en de harmonie van de natuur te vieren.

Het is in elk geval een religie zonder priesters en waarschijnlijk zonder goden ~ een verschijnsel dat in het Indogermaanse gebied ondenkbaar is ~ die zich in de dorpen van de landbouwers en veehouders vestigt, waar overigens geen sporen meer bestaan van een huiselijke cultus, zoals die in d jongere steentijd in het Midden-Oosten, India & zelfs in Europa werd beoefend.

De priesters en de goden zijn aan de steden voorbehouden: elke stad staat onder voogdij van een koning of een heer die afstamt van de Voorvader die haar heeft gesticht & opgebouwd, waarbij hij ervoor zorgde dat de geografische ligging goed in balans was, tussen schaduw en zon, rivieren en bergen, ver van de nederzettingen van de boeren.
05 apr 2013 - bewerkt op 06 apr 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende