VERWARREND QQLEQ DECENNIUM!
Er leek dus al haast geen duidelijk patroon
meer in te zitten!
Bij de termen ‘fifties’ & ‘sixties’ rijst er onmiddellijk ‘n beeld op, ook al is dat eveneens deel misleidend? ‘The seventies’ echter wekken geen kritische of nostalgische sentimenten op … In de jaren zeventig werden velen geplaagd door gevoelens van malaise, teleurstelling en desillusie na de opwinding
van de jaren ‘60?
Iemand karakteriseerde
de jaren ‘70 eens met de observatie: ‘It seemed
like nothing happened!’ Zelf vond Maarten
die jaren ook lastig te karakteriseren …
Het was niet duidelijk waar het heenging,
hoogstens was duidelijk dat ‘the sixties’ stervende waren?!
Ondertussen had hij ‘t
gevoel iets meer duidelijkheid in die jaren te gaan blijven zien, zij ‘t dat die duidelijkheid deels bestaat uit het besef dat de jaren zeventig onvermijdelijk onduidelijk zijn. Dat is omdat dit decennium eigenlijk al minstens twee tijdgeesten heeft. De ene is bezig om achter de historische te zinken, de andere schuifelt uit de coulissen het toneel op?! De ene is nog de tijdgeest van ‘the sixties’, de ander die van het neoliberalisme, ofwel ‘t obsessieve (bij)geloof
in de ‘zaligmaking door de markt!?
De aflossing,
‘n soort van Gestalt-switch, vond ergens halver-wege de jaren zeventig plaats. Voor allerlei mensen zag de wereld er nu dan ook ‘plotseling’ anders uit…?! Dat het neoliberalisme kon triomferen was ‘t gevolg van de langdurige economische pittige chaotische problemen van de jaren zeventig!? Rond 1970 begon de snelle groei v/d Gouden Jaren (1945-1975) te haperen en de pit-tige werkloosheid òp te lopen! De hele jaren ‘70 werden vervolgens geplaagd door een structureel al erg hoge inflatie?! Volgens de keynesiaanse regels kon een haperende economie danig fors gestimuleerd worden met verhoging v/d overheidsuitgaven.
Maar dat leek in deze jaren nog
nauwelijks te helpen?
Volgens
de neoliberale economen
leidde de stimulering van de vraag door de overheid alleen nog maar tot meer inflatie! De groeiende wan-hoop over de ineffectiviteit van ‘t vigerende keynesiaanse model blies wind in de zeilen v/d nijvere neoliberalen, die sedert de Tweede Wereldoorlog een bestaan in de marge van de economische wetenschap hadden geleid. Het was daarom ongetwijfeld geen toeval dat Friedrich HAYEK in 1974 de Nobelprijs voor zijn economische denkbeelden kreeg & de Amerikaanse econoom Milton Friedman twee jaar later!
Zij waren verreweg
de meest prominente neoliberale economenm…… Dus neoliberalen meenden dat de overheid een veel te dominante rol in de eco-nomie speelde! Vrijwel alles kon worden overgelaten aan de magische
wijsheid van de markt.
Verder moest er
vooral gedereguleerd en geprivatiseerd worden. Uit een bescheiden start in de jaren ‘70 ontwikkelde zich in de daaropvolgende decennia een gedreven, dominante perverse marktideologie, die overal uiterst potentieel heilbrengende snelle modieuze markten zag & zodoende
alles wilde ‘vermarkten’ …
En dat heeft tot op de myDidag
van vandaag, zoals we sullen gaan scene, deels nog steeds zeer negatieve gevolgen qua heb-zuchtoberal, grijpgraag crimineel wanbeleid, snel reactionair gedoe & traag doorsukkelen onder duf geklets,
grapjasserij & peultjes …
