3gk111 toen we urenlang gepraat hadden fluisterde
HIJ: 'Ik wil met je slapen!'
't Wàs pikkedonker, waardoor hij gelukkig mijn gezicht niet zag dat schaamteloos opensprong van vreugde, want ik wilde hèm NÈT zó gráág als Híj míj!
"WAAROM NEEM JE NIET ÉÉN VAN DIE JÒNGE MEISJES DIE JE NAAR DE OGEN ZIEN?" vroeg ik, want Mérèd was niet jòng meer, NÈT zó mìn als ìk, maar geliefd bij vrouwen, dàt hàd ik méér dan ééns vàstgesteld!
'Omdat ik JÓU wìl!' flúisterde hij èn pàkte mijn hànd.
Ik LÍET hem BEGÁÁN & tròk mijn hànd níet terùg: zíjn aanraking bezòrgde me kippenvel over m'n héle lichaam. "Wááròm BÈN je níet getrouwd?" vroeg ik.
'Omdàt ik daarvoor geen tijd gehàd heb,' zei hij, 'maar als je me WÌLT, wìl ìk gráág JÓUW màn worden!'
Díe nàcht wèrd Híj míjn màn & ìk, die in bed nog nooit enig plezier beleefd hàd, kwàm éindelijk te wéten hóe fééstelijk de líefde wel ìs!
Ik hàd er mijn hàrt & m'n hànden vòl aan! Mijn mònd was drònken, m'n vóeten dànsten, m'n héupen wíegden, m'n schóót stònd in brànd & tóen de Òchtend áánbràk wìlde ík míjn màn níet láten GÁÁN òmdàt ìk hëm nú éindelijk kòn zíen bij het lìcht VÀN de òpgaande zòn! Ìk vònd hèm zó MÓÓI dat ik ervan huilen MÓEST èn óók zàg ìk BÍJ hèm tránen in zíjn ógen tóen Híj míj bekéék! De lìefde máákte òns MÓÓI àlsòf we blóemen waren die zich díe nàcht GEÓPEND hàdden èn prònkten mèt hùn ònverblóemde schóónheid. Ik was òp z'n stèm verlíefd, op zíjn glìmlach, op zijn lìchaam, op àlles!
'Ben je van míj Mérèd?' vroeg ik.
"Ìk BÈN van JÓU Bityah!" zei Híj.
Ìk króóp bóvenòp hèm èn nàm hèm zóàls Híj míj genómen hàd!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende