38859Y316 Miryam staarde naar haar handen. ~~~~~~~

ZE DURFDE NIET OP TE KIJKEN,
OM ´T KIND NIET TE LATEN MERKEN
HOEVEEL MINACHTING DIT VOORSTEL BIJ HAAR OPRIEP.
HÓE DÙRFDEN ZE HIERHEEN TE KOMEN OM HAAR MEE TE TRONEN
NAAR DE MAN DIE DE OORZAAK WAS VAN DE BREUK IN HUN VRIENDSCHAP?
´DÉ RABBI.´
¨Yesjoea,¨ zei Bó, en ging naast Miryam zitten. ¨De man die míj béter gemaakt heeft!¨ ~~~~~~~ Yochannah zei: ´Bó dacht meteen aan jou. Ik bedoel, toen we ´t erover hadden wie we wilden uitnodigen,
zei hij onmiddellijk dat hij tante Miryam erbíj wilde hebben. Per slot van rekening was jíj erbíj toen hij BÓ GENEZEN HEEFT.´
¨Klopt. Ik was erbij. En toen de buren van Yesjoea in Natseret vaststelden dat hij ´n kwakzalver is...¨ ´Miryam, toe nou,´ zei Channah zachtjes. Ze gaf Bo opdracht aan de waterkant te gaan spelen, totdat ze klaar waren met praten. Tegenstribbelend deed de jongen wat er van ´m verlangd werd.

Miryam voelde ´n enorme weerzin in zich opkomen. Díe dàg in Natseret, negen maanden geleden, was ze haar vrienden kwijtgeraakt.
¨TOEN VERTELDE MIJN BESTE VRIENDIN ME DAT ZE MÍJ NU NOOIT MEER WILDE ZÍEN... ÈN DAT ZE NIET WILDE DAT HAAR KIND VOORTAAN OOIT NOG BIJ MIJ IN DE BUURT ZOU KOMEN. DÁÁR HÀD ZE ÀLLE RÉDEN TOE, BLEEK ACHTERAF. JE WÉÉT WÀT ´R VAN MIJ GEWÒRDEN ÌS. ACH, EIGENLIJK WÀS IK AL ZO, ALLEEN BEN IK ´T NÚ NÒG ´N BEETJE MEER. NÍET ÈRGER. ALLEEN... MÉÉR? DÙS HÀD JE ´N HÉÉL GÓEDE RÉDEN!!¨

CHANNAH LIET HAAR UITRAZEN.
´Nee, ik had geen enkele goede reden. Ik had het bij het verkeerde eind.´

En Miryam schudde haar hoofd. Ze dacht aan àl die mànnen!
¨Nee. Je had het niet bij het verkeerde eind. En ook al die rabbi van jou zóu ongetwijfeld als allereerste ´n stéén naar mijn hoofd gooien!¨ ´ZO IS HIJ NÍET!´ ~~~
¨Ik hèb nog nooit ´n rabbi ontmoet die níet zó ìs!¨ CHANNAH PAKTE MIRYAMS HAND & LEGDE HAAR ANDERE HAND ONDER MIRYAMS KIN. ´ALS JE MÉÉGAAT OM NAAR HEM TE LUISTEREN, ZÙL JE ONTDEKKEN DAT HIJ NÍET ZÓ ÌS! MIRYAM... HIJ ÌS ÀNDERS DÀN ÀLLE ÀNDEREN! ~~~~~~~~~ VOLKÓMEN ÀNDERS!! HIJ KÀN OP ÉÉN OF ANDERE MANIER RÈCHT ÌN JE HÀRT KIJKEN!´ ¨Kijk, dáár hèb je ´t al!!! Hèb jíj énig idéé wàt híj áántrèft, àls hij ìn míjn hàrt kíjkt? Zóvéél... wat dènk je, hèb ik al die krankzinnigheid van mijn móeder geërfd? Ik bèn niet zo moedig als zij! Zij dùrfde tenminste ´n einde te maken aan háár ellendige bestaan? Ik lééf nog! ÀL DAT DÚISTER... ER IS ZELFS GEEN PLAATS MEER VOOR MÍJ. Ik weet niet waar ik ben gebleven. Misschien was ik nooit... nóóit íets ànders dàn een stel léugens en... en...¨ ´GA MET ME MEE NAAR HUIS, MIRYAM. YESJOEA KÀN JÓU HÈLPEN. OM JEZELF TERÙG TE VINDEN TÙSSEN AL DIE WARBOEL ÌN JE HÓÓFD!´