38298117Een stuk lager dan de plek waar Marcus~~~~
ZICH IN DE BURCHT ANTONIA BEVOND, LAG HET NOORDELIJKE PLEIN VAN DE TEMPELBERG.
Achter dit uitgestrekte plein verrees het Héiligdom zelf. De eerste zonnestralen beschenen de priesters in hun witte gewaden die op weg waren om hun taak te vervullen. Er waren nog geen gelovigen te zien en evenmin was er enige aanwijzing dat de aanwezige priesters hadden gezien dat er iets mis was......
Tegen de tijd dat de zon TSION verlichtte, arriveerden de pelgrims in kleine groepjes.
De voorhof der heidenen, het plein dat het heiligdom omringde, was al snel bezaaid met gelovigen en hun bedienden.
Als een koel en aangenaam briesje verwelkomden hun melodieus gezongen psalmen de nieuwe dag...
De zuidmuur van de burcht Antonia, die uitkeek op het tempelcomplex, bleef gehuld in zijn eigen schaduw. Tot nu toe waren de medaillons door niemand opgemerkt...... Niet lang daarna werd de rust verstoord door het geloei van de stieren en het geblaat van de schapen, die ter slachting werden geleid en het eigenlijke altaar werd door een muur aan Marcus’ zicht onttrokken. Achter die muur steeg de zwarte rook van de offers op naar de hemel. Een man in een roodbruin gestreept gewaad stond boven-aan de vijftien treden tellende trap aan de rand van de voorhof der vrouwen.
Hij was de eerste die de veranderingen op de muren van de burcht Antonia opmerkte.
Marcus zag dat hij zijn handen boven zijn ogen hield en vervolgens de arm van een medegelovige vastgreep.
De heftige gebaren en de buiten-sporige bewegingen bewegingen die getuigden van een opgewonden discussie trokken de aandacht van de anderen. Al snel stond het noordelijke plein vòl met Jóden die naar het Romeinse fort staarden. Er kwamen inmiddels meer gelovigen uit de hof waar de dieren werden geslacht dan er naar binnen gingen.
Anderen stroomden uit de poorten van de voorraadkamers waar olie en hout lagen opgeslagen.
De mensen stroomden samen om de tempelgebouwen heen, in plaats van er naar binnen te gaan.
Het plein was bezaaid met toeschouwers, die het eigenlijke doel van hun komst waren vergeten.
Terwijl Marcus toekeek, groeide het aantal van woedende mensen aan van 25 tot 50 en al snel had ook dat aantal zich verdubbeld. Wézen ze eerst nog alleen met hun vinger, al snel balden ze hun vuisten..............................
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
-
O
07 jan 2024
46001103 Grootte/Indeling v/h Heilig Olijfolieland
-
O
07 jan 2024
46000 De boer is gebonden aan z’n land/z’n werk is
-
O
06 jan 2024
45999102 In de heilige schrift is deze toen al
-
O
06 jan 2024
4599101Landeigendom, grootte, indeling, belasting
-
O
06 jan 2024
4599100 Pesach was niet alleen ‘n feestelijke
-
O
06 jan 2024
4599699 Zo waren er ook vieringen die maar éénmaal
-
O
06 jan 2024
4599598 Shabbat- & Feestdagen: waarom we leven....
-
O
03 jan 2024
45983 Spèl en Vermaak: behalve de vrije avonden
-
O
03 jan 2024
4598297 Wie hem nu wel of niet verwekte ook Yèsjoe
-
O
03 jan 2024
45981 Kortom: vòl, drùk, keihard gelukkig Léven...
-
O
03 jan 2024
4598094 Als de mannen of oudere jongens op ‘t Veld
-
O
02 jan 2024
45979Als ‘n deur al gesloten werd dan deed men dat
-
O
02 jan 2024
45978 Húis, Tuin, Keuken, Kleren, Sport, Spelgenot
-
O
02 jan 2024
4597793 Waarschijnlijk noemde de vrouw haar man
-
O
02 jan 2024
45976 De Galileaërs Spraken een Aramees dialect
vorige
volgende