36467shr116 Toen Nanda Herbermann Barakoudste Werd

VAN EEN BARAK MET ASOCIALEN, TROF ZE DAAR TYPES AAN 'uit Sodom & Gomorra'! Ze walgde van de vuiligheid! 'Ze namen hun kom 's nàchts mee naar hun brits & deden er hun grote & kleine behoefte in!' Van de morele 'vuiligheid' walgde ze mòg meer, met name van homoseksualiteit? Nanda had 'n beschermd leven geleid; ze had gewerkt voor de bisschop van Münster als redactrice van 'n antinazisti-sche katholieke krant. 'Hun lot had hen ook hard & egoïstisch gemaakt', zei ze. "'n Aantal van hen waren echte monsters, & ik was dus altijd bang voor ze; in moreel opzicht waren ze volkomen verpest & bovendien waren ze sluw & onbetrouwbaar & daardoor gevaarlijker. Anderen waren gewoon als kinderen, verschoppelingen v/d maatschappij die onder de terreur v/d SS alleen nog maar erger wòrden?!!" Sommigen van deze vrouwen waren zó wanhópig dat ze zich tegen 't prikkeldraad wierpen, 'en 's ochtends hingen hun verkoolde resten aan 't electrisch hek'! Bertha Teege, 'n Duits communiste, zag zo'n lijk al op de eerste dag dat ze aankwam, in juli '40, a/h prikkeldraad hangen. 'Een jonge asociale vrouw uit Wenen had geprobeerd om te ontsnappen! Het lijk hing daar nog hing, werd ons ter afschrikking getoond!' Bertha, die al andere politieke gevangenen in Ravensbrück kende, verzekerde zich weldra van 'n post als barakoudste & werd maar barak 9 gestuurd, eveneens 'n barak van asocialen. Ze nam de functie over van de uit München afkomstige Puffmutter Philomena Müssgueller, nòg 'n slachtoffer v/d coup die i/d Strafbarak beland was. Teege trof aan één zijde van haar barak asocialen & a/d andere zijde zigeunerinnen aan. De scepter over hèn zwaaien was 'een werk van Hercules', maar ze had algauw contact met haar oudste com-munistische kameraad Luise Mauer, die nu barakoudste v/d 'barak van beruchte crimelen' was, samen 'stelden we zoveel mogelijk orde op zaken - kregen bepaalde dingen omder controle & lieten ons nooit door hen pakken'! De twee hadden contacten met de 'kampadmi-nistratie'?! De zigeunerinnen waren volgens Bertha Teege handelbaarder dan de prostituees. 'De zigeunerinnen zijn net als afhankelijke kinderen, ze kibbelen, maken ruzie & zijn dàn weer vriendjes!' Maar de asocialen waren afgetakeld & konden niet omgaan met de situa-tie. Meer dan 80% van hen leed aan venerische ziekten & aan tuberculose. Wie deze asociale vrouwen waren, vertelt Teege echter niet. Net als andere politieke gevangen schijnt ze hen zelfs nooit maar naar hun naam te hebben gevraagd? Behalve de vroeger zo beruchte kapo's als Müssgueller, Kaiser & Knoll werden de gewone misdadigsters & asocialen vrijwel nooit bij hun naam aangeduid! Zowel door de SS als door de andere gevangenen werden deze vrouwen als 'n anoniem zootje ongeregeld beschouwd! Gevangenen gebruikten de taal v/d SS om hen aan te duiden: 't waren aldus 'asocialen', 'plagen', 'hellevegen' of, zoals Grete zei, 'wilde dieren'?! Zèlfs àls 'n kapo met 'n groene of zwarte driehoek herinnerd wordt vanwege 'n vriendelijke daad, krijgt ze zelden 'n naam, hoewel Edith Sparmann zich wel 'Goldhansi' herinnerde, zoals de bijnaam van haar barakoudste luidde. Goldhansi was aardig voor Edith, die nog heel jong was toen ze i/h Kamp kwam & van haar moeder werd gescheiden! 'Goldhansi vomd mijn moeder voor mij, & regelde dat we elkaar konden zien,' zo vertelde Edith. Vermoedelijk verloor ook Goldhansi haar baan door de coup ...