31998ag34UitZijnOpLiefdeIsAltijdWeerZoekenNaarGod

ALS WE NU TERUGKEREN NAAR ONZE EIGEN WERELD VRAGEN WE OPNIEUW WAAR WE DE EEUWIG ÉNE DUIDELIJK ZÍEN & ZOALS WE AL EERDER ÈN VAKER ZEIDEN AAN HET BEGIN, KUNNEN WE DE ÉNE ÓVERÀL VÌNDEN WAAR HET OOG GEOPEND IS OP ELK MOMENT ~ "HÉDEN, ALS JE LUISTERT NAAR G DS STÈM"! In veel opzichten is de ontdekking van G d in de natuur het allereerste wat ons tot de religie bewoog! MISSCHIEN ZULLEN WE LATER DE GELEGENHEID HEBBEN OM TE SPREKEN OVER DE SPECIFIEK JOODSE OPDRACHT DAT G D OOK ONTDEKT MOET WORDEN IN DE TORAH ÈN HET LÉÉRPROCES? Maar voor ons mensen moet G d doorgaans ontdekt gaan worden ìn de gemeenschap van de mensen, ìn relatie mèt ànderen èn ìn het kènnen van ònszèlf! In feite ìs òns ZÓEKEN naar G d vol-ledig verbonden mèt òns mènszijn? Onze kennis van YHWH ìs òp géén ènkele manier te scheiden van ons eigen mens-zijn! We léren zo dus G d kènnen dóór ònze relaties mèt MÈNSEN: mèt 'n ànder, dóór onzelf open te stellen voor de goddelijke aanwezigheid zoals dat al tastbaar is & wòrdt bíj degene die wíj líef mogen hebben?! Omdat we de relatie met G d als iets van grote intimiteit ervaren kunnen we het niet anders be- & omschrijven dàn in beelden van vormen van menselijke intimiteit die we nog 't bèste kènnen: G d als bruidegom, G d als onze óuder, G d als onze liefhebbende vríend! 't Proces van zoeken & groeien in geloof vraagt om 't openstellen van je diepste innerlijk: "DÉ ÀLBÀRMHÀRTIGE VRÁÁGT HET HÀRT"! Maar dat hart, 't innerlijk terrein waar 't geloof kan wonen, is tegelijk ook 't meest kwetsbare gedeelte & daarom voor iedereen verborgen gehouden behalve voor degenen die wij 't meest vertrouwen? Je hart openen, onze bewaker opzij zetten, is iets dat we geleerd hebben om alleen te doen in de intimiteit van menselijke relaties! Als we 't persoonlijk risico òp ons willen nemen wat 't geloof van je vraagt moeten we ervan verzekerd zijn dàt de Gelíefde zòrg draagt, liefheeft & blijvend te vertrouwen is! Dit alles bevestigt dat we niet anders van G d kunnen spreken dan in termen van 'n persoon, hoe verwarrend dat ook moge zijn als we trachten om religieus dualisme te boven te komen? Als ik over G d denk als 'persoon' & van 'n relatie mèt die persoon, bevestig ik dan juist niet de gescheidenheid die ik bewéér te boven te willen komen? Dit kan alleen maar gedeeltelijk begrepen worden naar analogie van menselijke relaties. Levenspartners die elkaar heel goed kennen & van harte liefhebben, hebben zeker al momenten gekend - zowel seksueel àls op andere manier - waar grenzen tussen 't ik & de ander doorbroken zijn, 'n naadloze vervloeking tussen die twee bestaat & die op zó'n moment in feite één zíjn. 't Spiritueel verstaan van 'n huwelijk Dàt tot uitdrukking gebracht is geworden door 'n uitdrukking te gebruiken als 'mijn andere helft', gaat zelfs verder. Voor Mòr was dat in Ruchama, Ein Geddi, Har El & tot nu hier: alweer bijna 50 jaar via Israël, India, Nippon, USSR, Istanbul: all over Israël & tientallen omringende landen binnen 'n halve eeuw. Het voortplanten, communiceren & beweren blijft 'n uiterst boeiende aangelegenheid: inclusief grootouders & kleinkinderen 'her en der'......