28236/47 KS: ik was verbijsterd & dacht: "Hóe ìs ~
'T MÓGELIJK
DÀT ZÓÍETS NOG
BESTAAT? ZOIETS MIDDELEEUWS!"
In Duitsland zag je in die jaren nog heel veel
zwaar gehandicapten, maar deze man zou in 'n rolstoel gezeten hebben.
's Avonds zag ik Bernd weer in zijn hotel en hij stelde voor dat wij ergens een fles wijn
zouden drinken, omdat ik de volgende dag wou vertrekken. Na lang zoeken, want in gewone cafés
krijg je alleen koffie of thee, vonden we eindelijk bij de haven 'n tent waar ze alcohol schonken. Achter
het gewone café was 'n groot lokaal, waar de Turken zich konden bezondigen aan wijn. Er liepen ook lichte meisjes
in 't rond, voor zover ze nog niet bij iemand op schoot zaten, & 't was èrg gezèllig. Toen we 2 flessen Turkse wijn òp hadden,
dat wil daar zeggen halve literflessen, kwam er een Turk naast ons zitten, die kennissen had in Hamburg! Hij was er pas geweest,
maar hij sprak er geen woord Duits. Hij bood ons een fles wijn aan en we praatten zo goed en zo kwaad als het ging.
Hij gaf ons zelfs zijn bord met eten, toen we hem vroegen hoe dat heette!
Bij 't weggaan betaalde hij onze rekening ook nog, omdat we niet
snàpten hóe die nu toch nog zó erg hoog kon zijn! Dat was dus
'n waardig afscheid, vrolijk waggelend
vonden we tòch nog
het hotel &
ik mijn
YMCA!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende