1234gkb 'oja,' zei ik: ik was enigszins gerust-
GESTELD,
WANT OVERAL
WAAR WATER IS
IS OOK LÉVEN, DÙS
ÀLS MÒSJÉH SLÌM WÀS DÀN
KÒN HIJ ÓÓK AAN VOEDSEL KOMEN!
We wachtten dag na dag op zijn terugkomst,
maar Mòsjéh kwam niet opdagen: zijn 'gesprek met g d' wàs oeverloos?
Mensen GÁÁN zich vréémd gedrágen wanneer ze geen leiding meer krijgen: 't ìs àlsòf ze 't spoor bijster raken; verdwaasd dwalen ze rond èn wéten níet wàt ze móeten begìnnen?! 't Ìs 'nu toestand waarin ze snel sprokkelde raken èn 'n schùldige zóeken die ze hùn òn-behagen verwijten kunnen!? Ik hoorde gemopper om me heen, geklaag over dit leven i/d woestijn, gezéur over de leegte v/h bestaan!
"WÁÁRÒM ZÍJN WE HÍER?" WÁREN WE NIET OP WÈG ÈRGENS NAARTOE?" "WÁÁR WÀCHTEN WE NU NOG OF ÀLWÉÉR ÒP?" "WAAROM STAAN WE ZÓ LÀNG STÌL OP DÉZE ÒNHERBERGZAME PLÈK?" Naarmate de weken verstreken werden de stemmen onverdraaglijker, schriller & ongeduldiger: het wàs verontrùstend dàt stééds méér mensen níet eer gelóófden dàt Mòsjéh ooit nog wel terug zou komen; zo zòchten rusteloos naar een Léider díe hèn bij de hànd nemen zou, de ene of andere god of afgod die hèn verder zou gaan brengen, 'n àndere DÀN déze, die immers bovenopòp z'n berg bleef zitten èn hèn niet meer vóórgìng? Mérèd was waakzamer dan ooit en verliet àlléén nog bewápend de tènt!
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende