119fl3LQ: 'S>M' "Jij geeft 'r onmiskenbaar blijk

van dat jij je nog nooit om de jeugd hebt bekommerd:
je maakt duidelijk dat jij helemaal niet maalt om het probleem waarvoor ik hier door jou ben gedaagd!"

Hij valt hem aan, beschuldigt hem van leugens, neemt de rechters als getuigen, drijft de spot met onwetendheid & breekt de beschuldi-ging stukje voor stukje af. En als hij zich tot de juryleden richt, dan schotelt hij hen 'n zin voor die zijn hele moraal samenvat:
"ALS JE EEN STELLING HEBT BETROKKEN DIE JOUZELF HET BESTE LEEK OF DIE JOU DOOR JOUW SUPERIEUR IS AANGEWEZEN, DAN MOET JE DAAR, DUNKT MIJ, BLÍJVEN EN OOK HET GEVAAR TROTSEREN! JE MAG DAN SLECHTS DE SCHANDE LATEN WEGEN, NIET DE DOOD OF WAT DAN OOK!"

De juryleden zijn natuurlijk diep gekwetst,
temeer daar Soc hen in één moeite door aankondigt, ongeacht hun oordeel:
"ZOLANG IK LEEF,
ZOLANG IK HET KÀN, ZAL IK NIET STOPPEN MET DE FILOSOFIE, MET JULLIE AAN TE SPOREN, MET IEDER VAN JULLIE DIE OP MIJN WEG VERSCHIJNT, ZOALS IK DAT GEWEND BEN,
EN MIJN VERHAAL BLIJVEN HOUDEN!"

Gemor & gemurmel stijgt op v/d banken, Soc vraagt hen om hem zijn rede te laten voortzetten:
"IK WIL JULLIE NAMELIJK NOG WEL EEN PAAR DINGEN ZEGGEN DIE MISSCHIEN TOT HERRIE AANLEIDING GEVEN,
MAAR JULLIE MOETEN DAT ABSOLUUT ACHTERWEGE LATEN!"

Hij spreekt hen aan op 't enige wat waarde geeft aan 't leven: de vervolmaking van de ziel! Hij vertelt hen over zijn eigen leven, zijn ge-vechten, zijn onenigheden, zijn beroep van filosoof:
"IK BEN NOOIT IEMANDS LEERMEESTER GEWEEST,"
zo stelt hij.
"WILDE IEMAND ~ JONG OF OUD ~ ECHTER LUISTEREN WANNEER IK SPRAK EN MIJN WERK DEED,
DAN HEB IK DAT NOOIT
GEWEIGERD!"

Maar hij past er-voor
te trachten om hen te vermurwen, te smeken, op 't gevoel te spelen,
of z'n kinderen als getuige
op te roepen
...
25 nov 2012 - bewerkt op 25 nov 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende