119 vergeleken met de steden die ik al gezien had,
WAS WASET WAARLIJK OOGVERBLINDEND: DE STAD WAS ORDELIJK GEBOUWD, EN HAAR STRATEN WAREN SCHOON, DE GEBOUWEN MACHTIG MAJESTUEUS, DE MENSEN MOOI EN WAARDIG! ÌK VOELDE ME IN MIJN WOESTIJNKLEDING WEINIG ELEGANT EN ZEER LOG, MAAR MIJN VERSCHIJNING WAS BLIJKBAAR ZÓ EXOTISCH DAT DE MANNEN ZICH OMKEERDEN EN ME NASTAARDEN, ZÒNDER ECHTER OOK MAAR ÉÉN WOORD TE ZÈGGEN, LAAT STAAN DAT ZE ME ACHTERNA SCHREEUWDEN ZOALS IK WEL IN STEDEN BUITEN AEGYPTE MEEGEMAAKT HEB!
HET PALEIS VAN DE FARAO WAS ER SOBER VAN BUITEN, MAAR ERG RIJK VERSIERD VANBINNEN: ER HING EEN SFEER VAN ERNSTIGE VREUGDE, EEN RUSTIG SOORT VAN LEVENSLUST, DIE ZICH UITTE IN HET ZORGVULDIG SCHEPPEN VAN SCHOONHEID RONDOM HET DAGELIJKS LEVEN; IN DÉZE ZALEN MET ELKAAR RITMISCH OPEENVOLGENDE ZUILEN, ZACHTMOEDIG GEKLEURDE WANDSCHILDERIN-GEN ÈN GEKLATER VAN WATER, KWAM DE ZIEL TOT RUST EN ZÁGEN DE OGEN SCHÈRPER!
Bij bìnnenkomst werd ik onmiddellijk omringd door babbelende slavinnen, die mij bij beide pakten & meevoerden naar 'n zaal waar ook al meerdere brouwen bijeenwaren & waar een zware wolk van geurstoffen me tegemoet sloeg: ik werd er gebaad, gemasseerd en met allerlei oliën ingesmeerd, maar ik protesteerde fèl toen ze dreigden mijn hoofd helemaal káál te scheren!
"Níet dóen! Àfblijven!" schreeuwde ik, maar niemand verstònd me. "WAAR IS HAGAR? LAAT HAGAR KOMEN! BLIJF VAN MIJN HAAR ÀF!"
Hágàr hàd me blijkbaar gehoord, want ze dook plotseling òp vlak naast me: ik bedacht dat zíj mij nog nooit náákt gezien had & bloosde fèl! ''t Ìs om de lúizen,' zei ze. 'U krijgt 'n pruik!' "IK HÈB GEEN LUIZEN!" schreeuwde ik. 'Maar voor alle zekerheid ...' "Néé! Óók al niet voor alle zekerheid: zèg dat ze van m'n háár àfblijven!" Ik zag de slavinnen onderling fluisteren & àfkeurend naar m'n haar kijken, wèl legden ze hun messen & scharen weg! Ik werd naar bèd gebracht: nu mòcht ik eerst uitrusten van mijn lange reis van al dat gedoe .....
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende