"WANNEER JIJ DE HEER VERLAAT EN VREEMDE GODEN DIENT, DAN ZAL HIJ ZICH OMWENDEN, U KWAAD DOEN EN VERDELGEN ..."
'n Officiële Eed? 'EN HET VOLK ZEI TOT YOSJOEA: "De Heer, onze G d, zullen wij dienen & naar zijn stem zullen wij horen!"'
De Plechtige Ceremonie? Hierover is niets opgeschreven! Toen gingen de mensen weg, "EEN IEDER NAAR ZIJN ERFDEEL"!
Het gebruik van een dergelijke verdragsvorm om uitdrukking te kunnen geven aan 'n Unieke Groeiende Relatie tussen 'n Volksgemeen-schap & haar enige, onzichtbare g d, werd nu zo één van de meest kenmerkende elementen van de Oude/Vernieuwende Israëlitische be-schaving. In de loop der tijd veranderde het Verdrag van Vorm in Reactie op Volslagen Nieuwe Gebeurtenissen. Maar 't Wezenlijk INTENS Resultaat was ook altijd weer - hóe ongewoon of traumatisch de gebeurtenissen ook waren - 'n Verdrag tussen G d & Israël!
De suzereiniteitsverdragsverbonden van Mosjeh & Yosjoea waren gebaseerd op welwillende gunstverlening & overreding, en níet zozeer op openlijke 'overmacht'. De vrijheid van keuze verleende Het Volk 'waardigheid', want 't had de keuzemogelijkheid ook om Het Verbond níet te aanvaarden. Maar ook g d behield 'zijn vrijheid' & 'soevereiniteit': "HIJ" legde geen eed af ~ hij kon niet ter verantwoording worden geroepen? De g d van Israël wordt nooit of te nimmer ter verantwoording worden geroepen door enig lid van de oude israëlitische be-schaving van vóór 't Boek Job/Iov, dat ongeveer 1000 jaar ná Yosjoea werd geschreven ~ op een tijdstip dat die beschaving veranderde in wat we tegenwoordig 't "jodendom" noemen.
Humanisme, mensen/dieren/plantenrechten, geduld, interesse, aandacht, daadkracht, helderheid, visie, inzicht, verlichting, tedere liefde ...
