02-01-16
Het is al weer de tweede dag van het jaar 2016 en hoe stom dit ook gaat klikken, sinds dat het nieuwe jaar begonnen is gaat het weer slecht, en dan ook echt slecht.. Ik kan niet meer genieten, ben de hele dag gestrest en voel me gewoon helemaal niet top, ik was er ook helemaal niet klaar voor en nu weet ik wel zeker dat ik er helemaal niet meer klaar voor ben..
En ik heb nu spijt dat ik tegen mensen verteld heb dat het beter ging, ik wil deze mensen dan niet weer moeten vertellen dat het op het moment weer helemaal niet goed gaat, maar wat zou ik het fijn vinden om met deze mensen te kunnen praten, maar ik kan het niet meer, niet na vier jaar telkens zulke gesprekken te hebben. Ik weet hoe blij ze zijn nu dat het beter gaat dan kan ik ze toch niet vertellen dat het niet weer minder gaat?
Ondertussen is de ruzie tussen de familie alleen maar meer uit de hand gelopen, mijn oma is nu klaar met ons en mijn tante heeft nu ook ruzie met mijn oma, en nu wilt mijn oma ons voorlopig even niet meer zien.. Wat een gelukkig nieuwjaar, wat een begin dus komt ze ook weer niet op mijn verjaardag en dat is wel weer erg jammer alweer.. Maar ja het zal altijd zo blijven in de familie, en hierdoor loopt het thuis ook weer helemaal niet lekker, ruziënde ouders en huilende ouders en daar word ik nou niet echt bepaald vrolijk van.. Drank is ook weer erg aanwezig en dat zijn echt van die momenten dat ik even niet meer thuis zou willen wonen maar ergens anders.
Ik uit mijn gevoelens ook weer in eten, en ik blijf alleen maar meer aankomen en dit gaat helemaal de verkeerde kant uit het maakt me gevoel allemaal zo negatief en depressief. Ik zit er ook weer aan te denken om hulp te gaan zoeken, maar weet echt niet waar ik moet beginnen en ik wil niet terug naar waar ik al heb gezeten, want daar heb ik nou niet het gevoel gehad dat ik echt ben geholpen met mijn problemen..
Het is op het moment weer zo'n warboel in mijn hoofd, en voel me ook weer zo down dat ik soms het liefst weer terug verlang naar een mesje om mezelf even te verlossen van de wanhoop in mijn hoofd en me even ergens anders op kan focussen, maar ik kan het niet maken, ik wil het niet meer..
onopvallend, vrouw, 27 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende