00:46 guku's verhaal van adam/e.v.a. begon met 'n

WOORD DAT ZOMAAR IN Z'N HOOFD OPKWAM & NOG NERGENS BIJHOORDE.

DÀT WÓÓRD WÀS GOD? Nog eigenlijk 'n woord van niks, maar 't sprak 'm wèl áán! 't Straalde kràcht uit, maar betekende nog niets & had helemaal niks te doen!

Tóen DÀCHT ik: zó ìs àlles be-gonnen? Toen er nog niets wàs, was er alvast wèl één Wóórd dàt héél èrg stèrk wàs, maar nog niks betékende èn níets te dóen had, en dááròm gàf ÌK het woord ogen, oren, handen èn vóeten!

Tóen g d éénmaal uit z'n eigen doppen kijken kon, dacht hij: ÌK zíe Nìks! Wàt hééft 't in's hemelsnaam voor zìn om te kíjken àls er níets te zíen is? G d wàs helemaal àlléén in die léégte? "'t Ìs niet anders," zuchtte hij. "Er ìs Nìks! ÌK móet 'r maar íets van máken!" Híj hàd 't nog niet gezègd òf 'r gebéurde íets: verbaasd staarde hij naar z'n linkerhand & mèrkte òp: "Hé, èr ìs ìets aan de hànd!?" Er làg 'n bàlletje in z'n hand: g d kéék z'n ógen úit ömdat er níets wàs om naar te kijken èn DÀCHT ~ 'heb ík van níets Íets gemáákt?'

Hóe kàn dàt nou?! G d DÀCHT 100 jaar ná & zéi tóen: "'t Maakt niet úit hóe Hèt kàn! Maar de vraag ìs wàt ÌK ermee móet? Wàt kàn ík ermee? Dàt ìs àl 'n betere vraag! Wàt zóu er gebéuren àls ÌK dìt bàlletje òpgooi?" Èn g ds hàrt tìntelde ervàn ~ ÌK dóe wàt er ook maar in me òpkomt, DÀCHT híj, WÀNT dàt is pas ècht leuk?! Híj tëlde tot dríe & hùp barbaclub dáár vlóóg 't bàlletje 't níets in & spàtte met 'n oorverdovende allesverslindende oerknal uit elkaar: "Wàt 'n knàl!" De stùkken & bròkken vlo-gen àlle kanten òp & úit òmdàt 'r 'n áánzìenlijk wáánzìnnige kràcht ÀCHTER & ìn 't bàlletje zat: dáár hàd g d nu níet op gerékend; dìt is zó wèl èrg òmvàngrijk gewòrden, dacht hij, zometeen ontstaat er nòg ìets waarìn ÌK óók òpgeslokt word? Die stùkken & bròkken vlogen al steeds vèrder úit elkaar waardoor 'r 'n Rúimte ontstònd! G d hàd nóóit èrgens gewóónd, maar nú wóónde híj èrgens & 't wàs 'r wèl 'n erg grote tróep: àLLES VLÓÓG DÓÓRÈLKÁÁR & knàrste èn bàrstte ~ de vònken vlógen ervan àf ~ 't wàs 'n Wáre Cháos? Dàt kòmt er-van als je nieuwsgierig bent, dacht g d! Maar GÓED, Hèt ìs nú éénmaal gebeurd? G d dacht dat híj Hèt Bàlletje hàd làten òntplòffen, maar misschien wat dàt óók zònder HÈM wel gebéurd, WÍE ZÀL 't zèggen? Één dìng ìs zéker: Gòd vervéélde zich vanaf nú níet méér, èn wèl júist òmdàt úit de hànd gelopen wàs!? Ík dènk dàt er hier òrde móet kómen ìn déze cháòs, DÀCHT hij, want hìer word ík zó nú wel heel erg móe van. God hóópte dàt 'r 'n PLÀN wàs òm de boel op orde te kunnen krijgen, maar 't wàs zó'n énòrme ròtzooi dàt èr géén begìnnen áán léék te zijn?!

LÁÁT 't Begìn Àlsjeblíeft Begìnnen, dacht hij, wàchtte gedùldig 'n miljoen jaar, maar tóen wàs 't Begìn óók nòg stééds níet ècht begònnen? 't Begìnt Blíjkbaar Níet Zómáár, dacht g d: misschien móet ÌK èr íets áán gáán dóen? ...