menu myDiary

Er zal niemand zijn

Er zal niemand zijn die mij begrijpt of hetzelfde heeft meegemaakt. Toch schrijf ik dit, voor het geval dat en omdat ik er met niemand over kan praten.

Ik ben die blessure zo zat. ik word er elke dag weer mee geconfronteerd. Altijd pijn, geen seconde zonder. Ik kan niet zoals iedereen lekker rennen, huppelen en het belangrijkste; dansen. Ik wil nog liever weg van deze wereld dan dat ik niet kan dansen. Ik mis het zo, dansen is mijn alles. Ondertussen al meer dan 3 jaar zonder dansen, ik heb al zo vaak gedacht om weg te gaan, wie zou het merken?

Ook al kan ik niet lopen of loop ik mank f heb ik pijn, ik moet sterk blijven, ik wil er niemand mee lastig vallen. Het is voor mij zwaar, maar dat geldt ook voor mijn ouders. Mijn moeder is ziek, kom ik er bij. Mijn vader werkt 7 dagen per week, kom ik erbij.

Ik wil weg, maar ik durf het niet.


2 maart 2014 - 189x gelezen
Er is 1 reactie op dit verhaal.
Valerie410
Vrouw, 20 jaar
vorige  volgende
10 aug 2018 20:28 Langzaam verdrinkend
09 aug 2018 15:13 9-8
24 apr 2017 15:48 Terug
05 mrt 2015 19:36 Het verhaal van mijn knie blessure
20 nov 2014 18:38 Veel te lang
04 jun 2014 18:48 "Hoe gaat het?"
20 mrt 2014 16:42 Nooit meer genezen
20 mrt 2014 16:29 Beyoncé
04 mrt 2014 17:18 Hij, help?!
02 mrt 2014 17:36 Er zal niemand zijn
22 feb 2014 20:19 Ik ben ook 1 van die meisjes.
03 feb 2014 18:34 Moet het ergens kwijt
01 feb 2014 19:00 hihi
23 jan 2014 19:00 Vind hij mij ook leuk?
10 jan 2014 17:01 Verliefd
meer..