~ zwervende zomervogels ~

Waar waren we gebleven?

Stray birds!

Rabindranath Tagore was dus geen onverwachte verschijning voor het Oosten. Voor 'ons' Westerlingen was zijn poezie destijds echter iets geheel nieuws, dat ons sterk trok en ontroerde, vooral door de ideale eenheid v/d poetische & mystiek-religieuze elementen, waaruit dat werk bestond.

Lyriek, die tot verhevenheid & heiligheid opsteeg, ~ heiligheid, die zich tot liriek verinnigde. Een stem van het andere eind vd wereld, groot en zacht, vol goedheid & eenvoud & van 'n heldere diepte. Geen wonder, dat in 't Westen de meest 'superieure' geesten zich voor de figuur van R.T. interesseerden. Om slechts enkelen te noemen: de Ierse auteur W.B. Yeats, eveneens 'dichter van vaak magische kracht', bekende i/d voorrede vd door RT zelf bezorgde vertaling vd 'Gitanjali' {"WIJ~zangen"} van 1912, dat die poezie hem een wereld voortoverde, waarvan hij zijn gehele leven gedroomd had.

In Frankrijk was 't Andre Gide, die Tagore's werk vertaalde en in ons land vonden de bewerkingen van Frederik van Eeden grote verspreiding. RT, als zeer verlicht wijsgeer, had ook van zijn kant veel contact met de Westerse beschaving, onderging aanvankelijk zelfs invloed van Scott, Shelley, Keats & Browning, schreef studies over Dante, Tetrarca, Goethe, Hugo; in EEN van z'n bundels poezie, heeft hij een groot aantal romans, novellen, toneelstukken & filosofische geschriften op z'n naam staan. Op z'n DERTIENDE debuteerde hij met 'n dichtbundel.

Hetgeen hij tot z'n 25ste jaar produceerde rekent men tot z'n jeugdwerken. Daarna volgen z'n rijper werken die, zonder iets van de poetische frisheid te verliezen {integendeel!}, steeds wijsgeriger en religieuzer van inslag worden. Inmiddels heeft RT allerminst als een asceet geleefd, doch het leven ten volle doorproefd en gekend, waarbij hem niets bespaard is gebleven. In 1902 verliest hij z'n vrouw, in 1904 z'n jongste dochter, & in 1907 z'n oudste zoon.