zwarte eyeliner&uithalen van uit je tenen

je hebt wel eens van die dagen, dan heb je gewoon nergens zin in. ik heb die dagen de laatste tijd heel vaak. en dat komt door de ellende van de laatste tijd, ik merk trouwens ook dat ik er de laatste tijd wel koeltjes over praat, maar me niet koeltjes voel. je kent het vast wel, dat je zo'n masker op hebt voor je gevoel. ik heb een keer tegen L gezegt dat ik me voelde alsof ik iedereen bedroog. ze zei dat dat echt niet zo was, en dat ik toch niet zo gek moest doen. nu snap ik eindelijk wat ik toen bedoelde. ik voelde toen eigenlijk dat ik gewoon al die tijd een masker op had, een masker dat het verleden verborg, maar tegelijkertijd ook de toekomst. het masker van het heden. heel diep gaat dit allemaal. vandaag had ik lekker zwarte eyeliner op gedaan. je zult wel denken, gothic, emo, whatever. nee, het was maar een klein randje . ik had vandaag weer eens het gevoel dat ik me moest bewijzen tegenover mama. dus toen er vandaag een liedje op de radio was dat ik mee kon zingen, kwam alle uithalen van uit mijn tenen. mama had niks gezegt. elke keer denk ik; als ik nou eens ga zingen of zo, dan wordt ik misschien ontdekt en dan zijn al mijn problemen weg. zo erg leun ik op talenten waarvan ik nog niet eens weet of ik ze heb. en ontdekt wordt je toch pas als je het niet wilt. en natuurlijk kun je het lot een handje helpen, maar op dit moment heb ik daar geen zin in. ik denk niet verder dan een paar uur. ik denk niet na over wat er volgend jaar gaat gebeuren, of van de zomer, of over 10 jaar. ik denk in het nu. ik heb nú problemen en ik ben niet bang dat ik die problemen 1 2 3 kwijt raak. misschien een idee als iemand mij advies geeft, iemand die toevallig mijn verhaal leest en denk; hell ik heb nog een goed advies. want ik heb het nu ff nodig. en alsjeblieft niet; ja, je moet een goede psycholoog gaan zoeken. want hell, daar heb ik geen geld voor. ik heb niet eens geld voor een slechte psycholoog, laat staan voor een goede. toen ik D vertelde over mijn problemen zei ze dat zij die psycholoog wel zou betalen, ze had nog ergens €500 liggen dat wou ze wel voor mij gebruiken. en zoals gebruikelijk werden we er melig van. ja, dat was het dagelijks leven hier. je had problemen, was er zelf kapot van, vertelde het aan een vriendin en werd er vervolgens melig van. vriendinnen hadden af en toe net het effect als alcohol, ze maken dat je je problemen vergeet en dat je lol hebt. maar het richt ook genoeg schade aan. vriendinnen richten óók schade aan. ze maken je onzeker over dingen waar je nooit onzeker over was. ze maken je zwart tegenover anderen. en ze geven je soms ook nog het gevoel dat je er beter niet kunt zijn. ik doe trouwens lang over het schrijven vandaag, steeds moet ik nadenken hoe ik iets duidelijk kan maken. aaaargh, ik ga mn boek weer lezen, ik heb geen zin om nu te janken. morgen ben ik alleen thuis met de boys. nja, mn broertje en zn vriendje. en zijn vriend is ook mijn vriend. hahah. nee, maar we hebben het altijd gezellig lekker veel eten halen morgen en dan komt 't wel goed. en papa en mama gaan het trouwens laat maken, ze gaan uiteten met tante I en ome H. als ik maar ff met de jongens ben, dan vergeet ik de zorgen alweer. en N, vriendje van broertje E, kiest altijd mijn kant, dus dat is ook wel fijn. en die vind ook dat L raar doet tegen mij. haha, het is grappig, echt waar. ik ga weer lezen

liefs, Dikke Aap Mitzi