zwangerschap...

Zo als ik jullie eerder verteld heb in *menstruatie stelt uit*

Hebben we naar veel piekeren van kunnen genieten was een bijzonder gevoel!
Als ging zn gangetje had weinig last eigenlijk ging het bijna perfect.
Onze 9e week zwangerschap brak aan...
Yeaah onze eerste ego!! Konden we eindelijk ons kleine wondertje zien!!
Het bracht veel veranderingen in mn leven maar daar voelde ik me klaar voor! Ik wilde voor mn kleine gaan hoe oud ik ook was..
ik was onwijs nerveus voor de ego
Het ging nou echt gebeuren!
En super lieve vrouw liet ons wondertje zien
Wauw dat moment vergeet ik nooit meer!
Trots met onze ego foto zijn we naar huis gegaan...
En zo verliep de tijd eigenlijk heel soepel..
Bij de 11e week hebben we ons eerste pakje gekocht voor de kleine..
Appart gevoel om zo ineens de babby afdeling af teneusen...
Donderdag had ik weer een afspraak ik was blij kon ik weer ons wondertje bewonderen...
woendsdag morgen wordt ik heel vroeg wakker van hevige buikpijn.
Ik probeerde zo rustig mogelijk teliggen en goed te ademen heb een beker warme drinken van mn vriend gekregen en het leek weer goed tegaan..
Op een gegeven moment dacht ik een grote behoefte temoeten doen ....
Alleen kreeg ik een hevige pijn en ineens was het weg ik voelde me beroerd hoofdpijn koud en ontzettende buikpijn
ik keek in de wc en tot groot verdriet

We waren de kleine kwijt.....

K wil iedereeen onwijs bedanken voor de steun die we gekregen hebben...

*zo vloog jij bij ons vandaan zo klein en bijzonder we houden van je klein wonder*