zullen we ooit nog wel {eens} volwassen worden ...

In
feite ligt
dus ons hele
leven vol met 'beloofde
[gehoopte] landen'.

In '47
legden de Britten
't lot van 't 'heilige' land
in handen van de Verenigde Naties:
op 29 november zo'n zestig jaar geleden
stemde de Algemene Vergadering v/d VN
op aanbeveling van Groot-Brittannia VOOR de verdere verdeling
van 't toenmalige Palestina in twee staten, 'n Arabische & 'n joodse,
terwijl Yeroesjalayiem onder internationaal toezicht zou komen te staan.
De Arabische & niet-Arabische islamitische lidstaten, die 'n voorstel tegen 't opdelen van Palestina hadden ingediend, stemden tegen. Volgens VN~resolutie 181 kregen de joden vijfenvijftig procent
van het land toegewezen, ook al vormden ze slechts een derde van de toenmalige bevolking
en hadden ze [nog] maar zes procent v/d grond in bezit. De Arabische landen weigerden
zich bij die resolutie ~ die slechts met een meerderheid van twee stemmen was aangenomen ~
neer te leggen en verlieten woedend
de Algemene Vergadering.
ALWEER
werd de toekomst van een Arabisch volk
door de VN & andere westerse landen bepaald:
in Palestina brak 'n felle burgeroorlog uit die [alweer] tot dodelijke slachtoffers leidde.
Veel gewapende conflicten kennen een gewelddadig dieptepunt dat dan ook
haast bijna symbolisch wordt voor alle gruwelen van de oorlog in kwestie.
In Vietnam was dat de slachting die Amerikaanse soldaten
onder burgers van alle leeftijden van My Lai aanrichtten.
In India openden Britse troepen in 1919 het vuur
op burgers die zich in de Jallinwala Bagh
in Amritsar hadden verzameld, met bijna
vierhonderd doden tot gevolg.
Voor Palestina kwam het keerpunt
met het dorpje Deir Yassin. Die reeks is eindeloos ...
Voor mijn komst naar die 'heilige landen' had ik amper
van al die moordpartijen en slachtoffers gehoord.
Ook Nederlanders hebben wat dat betreft beslist geen schone lei in Indonesia & Papoea Nieuw~Guinea ...
Ik wist wel dat Arabieren die tragische gebeurtenissen uit 1948 als aam an-nakba,
het jaar van de ramp, betitelden, maar ik ontdekte pas wat er precies was gebeurd
toen ik me wat verder & nader in die geschiedenis van Israel & Palestina,
India & 't Nederlandse verleden in Indonesia e.d. ging verdiepen ...
Ik merkte ook al snel dat er bijna geen enkele Palestijn bestond
die niet 'precies' wist wat er destijds in Deir Yessin was gebeurd:
in april '48 waren de bewoners afgeslacht door de z.g. Stern~bende,
een in '40 opgerichte terroristische joodse groepering met enkele honderden leden,
en door de Irgoen, de militaire tak v/d Revisionistische Partij die toen onder bevel stond van Menachem Begin, een latere premier van Israel!
Hoewel de leiders van Deir Yassin een vredesovereenkomst hadden gesloten met de naburige joodse dorpen & nederzettingen, stormden op die ochtend van 9 april '48 Israelische terroristische troepen
dit dorpje binnen en gingen, na het aanvankelijke verzet te hebben neergeslagen van huis naar huis, schoten de bewoners binnen van dichtbij neer en bliezen toen een deel van de huizen op:
niemand weer nu nog meer precies hoeveel Palestijnen die dag 't leven hebben gelaten.
De bendes beweerden er honderden te hebben gedood. In de dagen erna
troffen leden van het Internationale Rode Kruis op verschillende plaatsen lijken aan:
ze waren in vier waterputten gegooid, in een kuil gestort of onder het puin van de huizen begraven.
De meeste slachtoffers waren oude mannen, vrouwen en kinderen.
Dat soort van geschiedenissen over soortgelijke gebeurtenissen die plaatsvonden in talloze landen
en tijden hebben maar al te vaak de toon gezet & de verdere koers bepaald
van wat er allemaal daarna nog gebeurde her & der.
Denk ook nog maar eens terug
aan de bombardementen op Rotterdam, London, Dresden,
Hiroshima & Nagasaki,
de massamoorden op mensen van alle leeftijden in Auschwitz,
Bergen Belsen, Mauthausen of Chalabja, Dachau, Zuid-Afrika, Oeganda, Roeanda Boeroendi,
de Balkanlanden, Srebrenica, Kosova en Darfur
[de lijst is & blijft altijd veel te lang
als 't om massamoord, genocide & haat gaat
op alle plaatsen & in alle tijden, culturen
& 'beschavingen'!] etcetera.
Het nieuws over die slachting in Deir Yassin
verspreidde zich dan dus ook door heel Palestina
& had het gewenste effect: het volk voelde zich geintimideerd
& men vreesde nu ook veel meer voor herhaling van dat soort 'gebeurtenissen' op nog groter schaal! In 't hele land verlieten vervolgens nog meer Palestijnse gezinnen hun huizen
en zochten 'tijdelijk' [dachten ze] hun toevlucht in alle omringende landen:
't plan van de fanatieke extreem radicale terroristische tsionisten
werkte dus ook hier ~ het verdrijven van de Palestijnen!
Zonder de verslagen van ooggetuigen,
een rapport van een lid van het Internationale Rode Kruis
en een paar dappere joodse wetenschappers die toegang tot de belangrijkste bronnen
in de Israelische archieven afdwongen, zou de toedracht en de omvang van deze tragedie
waarschijnlijk nooit bekend zijn geworden.
Sommige documenten, zoals foto's
die na de aanval zijn gemaakt,
vallen volgens de Israelische regering
nog steeds in de categorie 'geheim'
en sommige zionisten ontkennen
zelfs nu nog dat die ramp ooit
heeft plaatsgevonden.
Maar ondertussen blijven
dat soort gebeurtenissen zich overal
telkens weer herhalen op grotere &
'kleinere' schaal expres
of 'per on-
geluk'
...