Zo zijn wij ook: tat tvam asi ~ rak kach



Tegenstrijdigheden
beheersen het menselijk bestaan.



Alles
waar we
ooit mee te
maken hebben gehad
gedurende
onze ontwikkeling ligt vastgelegd
in onze grijze myDi massa.

Kruipen, lopen, klimmen, kletsen en klooien ...
Je kunt het zo gek niet bedenken
of het is aanwezig
in ons onderbewustzijn waaruit al wat we doen en laten
tevoorschijn komt.

We liggen voortdurend met onszelf en elk ander overhoop.
Het verschil ligt er hoofdzakelijk in dat de ene mens
beter in staat is daarmee om te gaan
dan de ander.

Daarom hebben we ook in de loop der tijden
allerlei manieren bedacht om ons te helpen in
de strijd om het bestaan.

Magische krachten ter bezwering van angsten en
uitdrukking
van vreugde.

Diepe dromen en visioenen onder invloed van
wat we eten en drinken en roken.

Pure haat en machtswellust afgewisseld met
aanhankelijkheid
en zorg voor elkaar.

Onderscheiden gedragingen tegenover vader, moeder,
broer en zus.

Discriminatie ten opzichte van andere families,
stammen en groepen ...

Geesten en goden vol van alles waar wij mee te maken hebben.
Godsdiensten, politieke ideologie,
sektarische versplinteringen ...

Wat we dus ook kunnen doen om greep te krijgen
op die verwarrende veelheid of verveling
is proberen na te gaan
hoe het allemaal is ontstaan?

Als je weet hoe iets in elkaar zit
kun je het uit elkaar halen
en weer opnieuw samenvoegen
tot een beter werkbaar geheel van onderdelen
die elkaar niet constant opheffen
en/of aanvallen.

Zo ook met de myDi bijbelverhalen over Adam & Yeshu en
wat daar allemaal tussenin zit
(zo'n 5000 jaar aan 'verhaaltjes'!)?

Tot op zekere hoogte is het feit dat Josef
zijn 'ongeluk' interpreteert
als 'voorzienigheid'
tegenstrijdig met wat we in het vorige verhaaltje
naar voren brachten,
namelijk dat G*D geen plannen met Egypte of Josefs redding zou hebben,
laat staan met de redding van zijn eigen familie.

"G*D" heeft inderdaad geen AANGEKONDIGD PLAN gehad met 'ons'.

Het aangrijpende van deze scenes is echter niet dat G*D al dan niet
een plan heeft, maar
dat Josef
(wij myDi dagboekaniers alweer!)
een goed en vergevingsgezind hart heeft!

Voor zover het een uitspraak over God is,
is het Josef-verhaal op momenten als deze
gericht op het karakter en niet op de macht ...

Niet op fanatieke controle maar op toegeven aan goedheid.

God zou Josef
- overduidelijk een goed mens, wellicht de 'enige echte heilige' in TeNaCH -
niet zo bevoorrechten als God niet zelf op Josef zou lijken?!

Maar God mag dan impliciet op Josef lijken
in de laatste hoofdstukken van Genesis,
in de eerste hoofdstukken deed hij dat zeker niet.

De Heer die Adam en Eva hun ene ongehoorzaamheid
(TABOE)
niet vergaf, leek (nog) niet op de vergevensgezinde Josef.
Noch leek de Heer/G*D op Jozef toen hij een zondvloed
stuurde die 'al het vlees vernietigde' als straf
voor nauwelijks omschreven wandaden in Noachs generatie.

De Heer G*D bezit in die scenes een maximale macht
(OERKRACHT)
en een minimale vriendelijkheid
(OERZACHT),
terwijl de G*D die in Josef wordt afgespiegeld
maximale vriendelijkheid
(INZICHT & BEGRIP) en
minimale macht
(VERNIETIGING) tentoonspreidt.

We hebben al eerder gemerkt dat Josef zich nooit tot God richt
en slechts zelden naar hem verwijst;
we kunnen eraan toevoegen dat hij niet een keer verwijst naar de Heer.
Zelfs in het intermezzo van Gen 46:1-4,
waarin Ya'akov de protagonist is, is het God, niet de Heer
die tot hem spreekt.

De Heer
- de minder wettige, de meer eigenzinnige en meer persoonlijke
vorm van de godheid -
ontbreekt in het laatste kwart
van Genesis
...

Hij zal terugkomen, maar voorlopig
is hij verdwenen.

En ik ook!

gemeenverwardgaap!bah!nahnahverdrietigcool!erg vrolijkcool!erg vrolijkknipoogvrolijkliefdesverdrietverliefdliefdesverdrietvrolijkknipoogcool!verdrietigcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeengemeen
25 mrt 2004 - bewerkt op 02 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende