Zo niet dan is 't einde oefening @ Zeedorprandstad

Er is wel meer over G d te zeggen dan dat hij enkel & alleen 'zou gebeuren' à la KH {al middenin de jaren zestig "Kwam Klaas" i/d verwachting?

De moderne theologie kent tegenwoordig ook nog tal van andere concepten - Kuitert zou zeggen: zoekontwerpen - die inhoudelijk nu dan ook al veel meer te bieden hebben voor de verwende spirituele consument van groengele regenboogexperimenten voor mensen uit allerlei tentverblijven!

Die overstijgen de oude theïstische beeldvorming van de afgelopen voorbije duizenden jaren, zonder in vaagheid of fanatisme ten onder te gaan.

Daarom ook heeft de predikantenbeweging Op Goed Gerucht ooit ook wel gepleit voor ontspanningsruimte voor KH - liever een goed debat dan een juridische procedure - zonder hem ook meteen inhoudelijk bij te vallen of krampachtig te omarmen & al of niet snel dood te drukken in de loop van dat proces. Dat laatste onder 't motto: wat Gied is aan het boek, is niet nieuw. En wat nieuw is aan het boek, niet goed?

Komen we zo dus weer via de gebruikelijke bijbelse & sociale omweggetjes terug op 't panentheisme & aanverwante paden & wegen naar elders!

Sterke oeroude theïstisch gekleurde godsbeelden kraken i/d belijdenisvoegen op lemen voeten & knikkende metaalmoeie hielen, enkels & knieën.

We hebben telkens weer een andere beeldvorming rondom g d nodig: 'n levendig eigentijds concept, denkkaders & zoekontwerpen voor de "Zin"!

'n Modern paradigma, dat ik zelf {aldus Jan O.} in panentheistische richting zoek. Dat lastige woord - panentheisme - betekent letterlijk: alles is of bestaat in G d. Omgekeerd kun je ook zeggen: g d is of kan in alles aanwezig zijn, maar valt daar nooit helemaal mee samen. In deze beeld-vorming is G d niet de ouderwetse oeralmachtige die enkel maar zo af en toe van buitenaf binnenbreekt in onze godvergeten wereld - maar dat eigenlijk veel te weinig blijkt te doen. Hier wordt g d voortaan helderder gezien als de alom aanwezige geestelijke werkelijkheid die de onze kan dragen en voeden, en zichzelf daarin volkomen liefdevol wegschenkt keer op keer. Op die manier is 'hij/zij/het' dan ook 'n g d geworden die nu niet meer dwingt, aanrandend & verkrachtend, maar juist mensen blijkt uit te nodigen, te troosten & nader te blijven bezielen in 't ondermaanse.

In ons bestaan is hij/zij degene die telkens ook weer echte nieuwe verlossende, bevrijdende, verlichtende kanten ziet: zo nieuwe mogelijkheden opent in alle eenvoud. En dat blijft ook gelden voor 'zijn wereld': 'n evolutionaire wereld in wording. Volgens 't panentheisme is g d daarin niet meer de oorzaak van het kwaad of degene die dit zou gedogen, maar 'n G d die daaraan (mede)lijdt & daartegen blijft strijden: 't ware gezicht van deze liefdevolle, (on)geduldige, (mede)lijdende & in ons strijdende G d zien we ook keer op keer oplichten in Yehosjoea de Gezalfde "Heer".

We kunnen daarom dan ook beamen (met MB): Yesjoea haNatsri toont ons G ds ware karakter in zijn hartstocht, 't centrale punt van ons leven.