zijn en/of niet-zijn waarom & hoe dan wel of niet?

Waar
het dus
allemaal om draait
is leven.

En
in het
geval van mensen
om bewust leren leven:
bewust zijn,
bewust worden,
'menszijn'
IS
'mens
worden'.

In
dat vuistgrote
'levenshokje',
doodsdoosje, breinkastje,
hersenschedeltje, kijk-, luister-,
horen-, zien- & begripsysteempje
zit alles besloten
wat we ooit wisten,
weten en zullen 'zijn' ~
'n lichaam dat
'ervaart'
...

Op
'n piepklein
stukje vergeeld papier
van zaterdag
30 september 1944
[de dag voorafgaande
aan de aanslag
op 'een Duitsch militair voertuig'
bij Oldenaller
in die daaropvolgende nacht
op bevel
van het hoofdkwartier {PB}
der Nederlandsche
Binnenlandse Strijdkrachten
in het zuiden des lands
met als gevolg
't platbranden van Putten
& de deportatie
van zo'n 600 {?} mannen
van wie de meesten
dat niet overleefden
naar concentratie/werkkampen
in Noord
West Duitsland]
kwam ik
het volgende gedichtje tegen
[ik was toen amper
'n paar weken
ook al
'in prille wording'
op een paar kilometer
afstand vandaar
aan de Groeneweg
in Irminloo &
had natuurlijk
nog geen flauw idee
van wat er
stond te gebeuren
'in die nacht' &
de daaropvolgende dag &
minder dan
3 maanden later
met die kogels,
dat bloed van die 20- &
30-jarigen
op woensdagmiddag
13 december '44
te Drie bij de brandtoren
en bij de Watervalweg
Groevenbeek
&
dat ik
vijf maanden later
op 13 mei '45
op zondag/moederdag
zou worden
geboren
...
't had
per slot
van rekening
ook 'niet' kunnen gebeuren
of heel 'anders'
gelopen kunnen
zijn?]!

't Heet:

"Het lied is uit!"

"Het
lied is
uit, het scherm
is neer,
't gezin is uit elkaar!"
Gebroken is de huw'lijksvaas:
ik zie haar nimmer meer
en in mijn slaap
als in een waas,
verschijnt ze 'n enk'le keer?
Verlaten is voorgoed het huis,
gekraakt mijn schone roos,
mijn kroost is moederloos.
Wij buigen neer voor onze G d
& vragen tot besluit:
Ontferm, o Heer, verzacht ons lot,
dan is ons lied niet uit?
Laat zingen in de eeuwigheid
ons allen voor jouw troon,
schenk ons jouw goedertierenheid
in naam van Yehosjoea,
Heer, jouw eigen zoon!
Wij zingen dan met nieuw geluid
'n lied ter jouwer eer?
Dat lied. o G d, is nimmer uit:
ons loflied op de Heer!
Wil sterken ons in ons verdriet,
verzacht zo onze smart,
dan ruist reeds hier
een dankbaar lied
in 't binnenst
van ons
hart
...

Daaronder
staat "Kerstmis 1927":
toen was mijn moeder dus 16 jaar oud
tien jaar nadat haar moeder was gestorven
op 35-jarige leeftijd aan tbc
{DE volksziekte van die tijd!} in 1916
middenin de Eerste Wereldoorlog ten tijde van
de "Spaansche Griep~
epidemie"
...

En
zo zie
je maar weer
eens hoe 'alles' telkens
weer 'in elkaar grijpt':
al die mensen 'in die tijden & streken',
die mannen/vrouwen/kinderen onder het juk
van vrolijke frisse oorlogsvoerders met heerlijk helder
Zweineken & aanverwante artikelen, neutraliteitspacten,
stromen vluchtelingen uit Belgia
tot in 't overstroomde
Harderwijk en
ommelanden.

Honderd
{DUIZEND!} jaar
oorzaken en
gevolgen?

Heel
piepkleine radertjes,
schroefjes &
moertjes die
zich vastdraaien
in onze huidige
lichamen en
breinen:
those
were the
days my
friends,
we thought
they'd never
end
...

And.
indeed,
they don't!

Otherwise
also we
wouldn't be
here at all
right now just
as we
are
blozen
engel
cool!
sneakygaap!huilen
liefdesverdrietverliefdliefdesverdriet
20 okt 2007 - bewerkt op 17 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende