zie zelf maar wat je ermee bereikt


Je
kunt niet
zo bar veel
meer doen in mydi
dan je eigen mening naar voren brengen
& proberen 'n beetje werkelijkheid
in discussies te brengen tussen
al die doomsday~
& idyllische
beelden?

Je blijft je
telkens weer afvragen
wat de psychologische betekenis is van al dat geschrijf over ervaringen
& fanatasie daarop~
volgende!

De meeste
Nederlandse mydimenschjes
leven nogal afgeschermd in bepaalde gemakkelijke situaties
van de ongemakkelijker realiteiten v/d wilde woeste
wereldwijde buiten~
toestanden.

Maar
welke situatie dan ook
kan natuurlijk nooit oplossingen bieden voor alle problemen
waar je toch wel vroeger of later mee in aanraking zult komen
buiten~ & binnenshuis, ~schools
in ziel & werk,
kroeg/kerk.

Als je vroeger
je hele leven in een huis kon doorbrengen
of in ieder geval in de schoot der familie, groep- & woonplaats,
dan kun je, daarbij vergeleken, tegenwoordig bijna
alle kanten
op?

Je krijgt
te maken [ongetwijfeld]
met scheidingen, hertrouwen & verhoudingen,
andere kerken, partijen, sekten, scholen, werk & liefdesgedoe?!
Je kunt er ook al dan niet ver voor weglopen & je toevlucht elders zoeken,
alleen of in sekten, samen met anderen of wat je ook maar verkiest
te doen of
te laten.

De kern
van onze problemen
is meestal gelegen in ons 'eigen' zelf
ook al hebben we allemaal wel eens 'last' van neigingen
om nu juist die 'anderen' van iets te willen gaan beschuldigen
dat ons dwarszit.

Soms
zijn we door omstandigheden gedwongen
om ons zelfs 24 uur per etmaal
met de meningen van anderen bezig te houden
terwijl anderen weer
wat vrijer
zijn.

In
ieder geval
worden we nu
365 dagen per jaar
met onszelf geconfronteerd
in meerdere of mindere mate
en in de ene of de andere situatie
hebben we dan ook veel meer mogelijkheden
om onze zelfkennis
met aanverwante confrontaties
al of niet
uit de weg
te gaan.

Niets
is heden
ten dage makkelijker
dan op een ander onderwerp over te gaan,
de telefoon te pakken of voor je computer te gaan zitten,
de radio aan te zetten of televisie te kijken,
zelfs zo nu & dan een boek te lezen
[bestaat dat nog wel?]
of aan de drank of
de drugs te gaan,
winkelen, uitgaan, dansen,
vrijen, breien, bidden,
boodschappen doen &
'whatever'?

Vroeger
bestonden soms
geen van al
deze mogelijkheden
[& nog steeds is 't aanbod beperkt in sommige landen!]
en daardoor kom je dan ook al heel gauw
tot 'n hoogst ongemakkelijk besef van beperkingen,
fysieke {on}mogelijkheden, spirituele
beperkingen {?}, sociale prikkeldraadversperringen
& diepe
kloven.

NU
& HIER
kunnen de meesten
van ons kiezen uit
hele reeksen mogelijkheden
op alle gebieden van ons
leven. Zonder onze Nederlandse
omgeving [vanbinnen & ~buiten]
zouden we misschien wel veroordeeld kunnen zijn
tot een heel leven van uebervette superlange
{s}luiergewaden, geestelijke sluiers &
mucho macho regels
of bonobonaal
getuttel?

Ondanks
al die
hemelsbrede verschillen tussen
toen en nu,
hier & daar
& tientallen andere begrenzingen:
iedereen heeft zo nu en dan met onzekerheden,
angstaanvallen, irritaties, frustraties, problemen
& haat te maken ~ ons verdwijnen & ondergaan
in die duisternis of juist 't
streven naar verlichting
& bevrijding
ervan.

Soms
voelen we
ons als op
't strand 'vastgeketend'
met je rug naar de duinenrijen
& de vloed die je als maar steeds dichterbij ziet komen
& katten in 't nauw kunnen rare sprongen doen in benarde situaties net
als alle andere dieren & soorten van menselijke wezens van alle leeftijden & omstandigheden
die zich zo vaak volkomen
belemmerd voelen
in hun doen
en laten.

Dus
kies je
[als je dat
kunt] de meest voor
de hand liggende mogelijkheden
met de gedachte
dat je dan wel
misschien geen wonderen kunt verwachten
[of juist wel volgens Patrice & sommige andere
monomane fanatiekelingen in bepaalde {in}richtingen] ...
Wat weet je per slot van rekening van 'anderen' [of jezelf for that matter]
& van 't mysterie v/d menselijke
geest?

Als
we maar
lang genoeg iets
volhouden zullen we misschien
wel ineens merken
dat alles ineens klikt
[of juist
niet]!

't
Aller~
naargeestigste is
't om telkens weer
overvallen te worden door
'n misselijk makend gevoel in je maagstreek van deja vu
of misschien wel jamais vu van/door/voor angst & onzekerheid,
'n gebrek aan zelfvertrouwen
of in anderen?

Dat
is dus
al met al
't mooiste van 'n mydidagboek
[e.d.]: je kunt er dit alles
in kwijt [en
nog veel
meer]!

En
dan zie
je vroeger of
later wel weer
hoe dat zich uitwerkt
[openbaar/lezerslijst/prive/reacties]:
je kunt 't altijd weer teruglezen,
corrigeren, veranderen, aanpassen &
er iets [of niets]
mee doen & dat is altijd
nog meer dan zonder
die mogelijkheden wereldwijd
& deep
inside
...

blozen
engel
cool!
04 nov 2007 - bewerkt op 20 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende