'Zie maar wat er nu nog van je dromen terechtkomt,

GUKU[237b]
ZALVENDE DRÓÓMKONING!'
schreeuwde iemand! Ìk hóórde de typische làch
van mannen die vrolijkheid imiteren maar niet vrolijk zíjn!
Ik háát díe làch, òmdàt ze ÀLLÉÉN bedóeld ìs om te hónen èn te vernéderen!
Hóe ze het voor elkaar krégen wéét ik níet, maar nádàt ze hun wàndáád gepléégd hàdden,
begonnen ze te éten & te drinken, terwíjl ze wìsten dàt Yoseef dáár van hònger & dòrst sterven zou!
Ìk wàlgde van de GÉUR van vèrsgebakken brood & bráákte! Rúvèn had blijkbaar óók geen eetlust, want hij kwam naar me tóe & zei: 'Kòm!' Ìk vòlgde hem. Toen we búiten gehoorsafstand waren zei hij: 'Àls ze straks klaarzijn met eten & drinken, dan zullen ze 't VÈLD ingaan & DÀN keren wíj terug: we halen Yoseef úit de pùt en DÀN gaan JÙLLIE als de wiedeweerga terug naar vader!'

Ik leefde òp òmdàt ik ìn Rúvèn 'n bòndgenoot gevònden hàd, maar toen hij z'n kùdde zóvèr wègdrééf dat de andere broers al volkomen úit 't zìcht raakten, werd ik òngerùst? 'We moeten ze niet úit 't óóg verlíezen,' zei ik tegen 'm, want ik was BÀNG dàt ze Yoseef tòch nog ÍETS zouden ÁÁNDOEN! 'Ze vertróuwen míj níet,' verklaarde Rúvèn! 'Pàs àls ik hélemáál úit 't zìcht BÈN, ZÙLLEN ze ècht geloven dàt ik Yoseef aan z'n Lòt óverláát? DÀN pàs ZÙLLEN ze het VÈLD ìngaan! DÀN keren we terug naar de put in 'n grote BÓÓG èn rèdden hèm!' -

't Klònk àls 'n góed plàn, maar dat wàs 't níet! De werkelijkheid ìs zó ònwaarschijnlijk dàt je haar níet kùnt voorspèllen. Onze omtrek-kende bewéging nàm de hàlve Dàg in beslàg èn àl díe TÍJD kònden we níet meer zíen of hóren wàt zìch àfspeelde bij de pùt?! Dàt wàs Rúvèns vergìssing: zódrá je íemand úit 't oog verlíest, láát je hèm aan z'n Lòt óver & 't toeval hééft níet véél tijd nódig òm tóe te slaan!

Toen we weer bij de pùt aankwamen, wàs Yoseef verdwénen!! Ik keek Rúvèn radeloos áán , maar ik zàg dat hij geen níeuw plàn voor-radig hàd! Ik dacht: Vertèl niet àlles wàt je ook maar dénkt, vóelt of dróómt, houd 't voor jezèlf, àlsòf ik dáárméé ook nog maar ÍETS a/d situatie kòn verànderen? De pùt was léég! Mijn hàrt was léég! Ik vóelde voor 't ÉÉRST wàt léégte betékent: 't òntbréken van líefde, de óverwìnning v/d háát! Ik kéék òm me héén & zàg dàt de wéreld DÓÓD was! Rúvèn wist niets beters te doen dan te wachten op de terugkeer van de broers, en dàt máákte míj rázend! "GA ZE ÀCHTERNÁ!" riep ik. "ÌK PÀS ÒP DE KÙDDE!"
Er was in hèm geen beweging te krijgen: híj scheurde z'n kleren & daarna plofte hij bij de put neer àls 'n zak méél; aan z'n gezicht was geen ènkele émótie te zíen ....

We wàchtten èn wàchtten: de zon sléépte zich zó tráág náár de hórozon dat ik me afvroeg òf déze Dàg óóit nog wel ééns zóu eindigen?


28 dec 2014 - bewerkt op 29 dec 2014 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende