Zie je die muur?

Een
politieke partij
moet het bij die
voortdurende wisselingen van machthebbers
verre van gemakkelijk hebben gehad? Van continuiteit in het regeerbeleid
was rond het jaar "0" allang
geen sprake meer.

Telkens weer
moesten bepaalde stellingen worden prijsgegeven
en andere worden
betrokken.

Het karakter
van een politieke partij
brengt vrijwel altijd met zich mee dat deze veel meer dan een godsdienstige groepering
rekening moet houden met wijzigingen op nationaal
& internationaal
niveau!

Al mag 't program
van beginselen in grote lijnen misschien wel hetzelfde blijven,
de practische uitwerking hiervan kan in de loop van de tijd
ingrijpende veranderingen
ondergaan.

Met al
deze verwikkelingen
hadden ook de sadduceeen ruimschoots te maken gehad
in Yesjoea's tijd.

Hoewel
de gegevens betrekkelijk schaars zijn,
wordt wel volkomen duidelijk dat het beleid van de sadducese partij
in de nieuwtestamentische tijd
nogal afwijkt van dat uit 't
intertestamentaire tijdvak.

Zelfs in de eerste fase
toen de sadduceeen nog dachten de vruchten te kunnen plukken
van hun verbintenis met de Hasmoneeen hebben ze niet echt veel plezier beleefd
van hun politieke aspiraties.

Ze spanden zich in
om hun nieuw verworven posities te versterken
maar kregen daarvoor maar weinig gelegenheid en werden nogal eens
in de verdediging gedrongen.

De farizeeen
waren weliswaar niet meer in staat door het uitbrengen van adviezen
belangrijke invloed aan het hof uit te oefenen,
maar uitgeschakeld waren ze
nog lang niet.

Ook de Hasmoneeen
bleken na verloop van tijd niet bepaald gelukkig te zijn
met de alliantie met de sadduceeen: ze konden hun oude partners, de farizeeen,
niet vergeten en gaven daarvan dan ook
bij verschillende gelegenheden blijk.

Bovendien
moeten speciaal de leden
van de priesterlijke families
het met die combinatie van priesterschap & koningschap
wel bijzonder moeilijk
gehad hebben?!

De wijze waarop
de Hasmoneeen het hogepriesterlijk werk verrichtten
gaf dan ook meermalen aanleiding tot grote ergernis: Antigonus,
de mederegent van Aristobulus {104 ~ 103}, betrad eens op het loofhuttenfeest,
vergezeld van zijn lijfwacht, in volle wapenruting het Tempelplein
om er te bidden voor het herstel van zijn broer,
die in de burcht Antonia ziek lag
[volgens Jozefus].

Alexander Jannaeus
maakte het nog bonter: veldheer in hart en nieren,
verscheen hij slechts bij hoge uitzondering in de Tempel:
van enig betoon van eerbied jegens G d was geen sprake meer,
devotie en ingetogenheid waren ver te zoeken {Flavius Jozefus
in z'n Antiquiteiten/Oudheden XIII,
13, 5}!

Toen hij eens
bij het brandofferaltaar had plaats genomen
om de heilige dienst te verrichten namen
de tempelgangers het niet langer meer:
er werd geschreeuwd:
"Weg met deze zoon van een slavin!
Zal zo'n man hogepriester zijn?"
Bij deze kreten van afkeer en verontwaardiging bleef het niet.
De joden begonnen de citroenen die ze in verband
met de viering van het loofhuttenfeest
al bij de hand hadden naar het hoofd
van de koning
te gooien!

Zij oordeelden
dat de grenzen van het toelaatbare
door deze priester-koning waren overschreden.
Jannaeus was er de man niet naar
om deze zware belediging van het koningshuis ongestraft te laten.
Zijn lijfwacht greep in en volgens Jozefus
moeten ongeveer zesduizend joden
het leven hebben verloren.

De priester-koning begreep
uit informaties die hem van verschillende kanten
na dit vreselijke bloedbad bereikten dat steeds nieuwe uitbarstingen
van woede en wraak op handen zouden zijn
in het vervolg!

Om
de voortgang
van de eredienst in
de Tempel te garanderen werd
er dus vervolgens rondom
het brandofferaltaar 'n
hoge schutting {!}
opgetrokken.

De bezoekers
mochten de aangebrachte omheining
onder geen beding meer naderen,
laat staan passeren!

Is er
misschien ook iets
nieuws onder de zon
& de maan?