zesduizend&EEN jaar in scheepjes over woeste baren




Je kunt het
zo gek niet bedenken
of wij, mydimensen, veroorzaken het,
doen er in meer of mindere mate aan mee
en hebben er
last van?


Conservatisme, modernisme,
orthodoxie, vrijzinnigheid, industrialisatie, commercialisme,
socialisme en individualisme.


Of je nu arme bent of rijk,
mannelijk of vrouwelijk, jong of oud, dik of dun, dom of slim:
er is altijd wel IETS waardoor je in oude gevoelens blijft steken,
op nieuwe gedachten komt, iets geks doet
of gewoon IETS wat je overkomt al of niet stomtoevallig
of om de EEN of Andere Reden
Min Of Meer!




Massale
Industrialisatie:
moeten we verder 'vooruitgaan'
of 'een weg terug' trachten
te vinden?

Terug
naar de natuur
kan allang niet meer
ook al zijn er nog enkele stammen en personen
die erin slagen om er een vorm van Stenen Tijdperk Bestaan op na te houden
in de EEN of Andere verafgelegen
jungle of woestijn!


Het is de moderne industriele,
commerciele, democratische samenleving
die een ongelooflijk aantal mydimensen in leven houdt,
tenminste voor
een deel.


Als je de meststoffen
en de geteelde gewassen weghaalt,
en de beschikbare hoeveelheid stroom vermindert,
dan loop je tussen stapels lijken voordat je het weet
en ontploffen er mensen,
per ongeluk of expres, om de haverklap,
vooral in sterk overbevolkte
gebieden.



De meeste veranderingen
gaan niet van de ene dag op de andere, plotsklaps,
van vandaag
op morgen,
maar gaan geleidelijk
en langzaam zoals overgang op het gebied van
biologisch dynamische landbouw,
gebruik en wijdverbreide toepassing van zonne-energie
en al die andere alternatieve
mogelijkheden?



Wat je vooral ook niet moet,
mag en kan vergeten, is dat er zonder al die moderne technische
hulpmiddelen niet meer dan enkele honderden miljoenen mensen op deze eindige planeet
kunnen leven:
vanaf en voordat we dat aantal bereikten,
konden en kunnen we niet
zonder markteconomie,
distributiesystemen, moderne techniek en
massa-industrie ...



En we BLIJVEN afhankelijk van schoon water,
medische verzorging en hoop op
'n betere toekomst!



Volgens de pessimisten
wordt alles steeds maar slechter en
volgens de optimisten
BETER?


Zo nu en dan
gaan we allemaal manisch of depressief
aan de slag met onszelf
en onze onmiddellijke
omgeving ...




We proberen soms
om weg te kijken
naar een romantisch verleden
of verliezen onszelf
in een ongelooflijk hectisch heden,
alleen maar
om vooral maar niet
aan de toekomst te hoeven denken
die vaak ontegenzeggelijk
een groot zwart wereldwijd gat lijkt
waar de mensheid
onontkoombaar
naartoe
drijft?



WAT was
de toekomst ooit
van Meneer & Mevrouw
Macho Bonobo
[recentelijk uit de bomen gekomen]

met HUN sportieve
en zich nijver voortplantende
MB/adhd-nakroost?


Het recht
van de sterkste
en de 'survival of the fittest'
maakte overleven in de natuur
een kwestie van balans,
gewicht en tegengewicht,
'give & take',
maar we zijn
in de loop van enkele duizenden jaren
ZO sterk
'opgeschoten'
met onze innovatiedrang,
motivatiemanipulatie
en idiologisering
dat we onszelf en elkaar
een mooie toekomst eerder
afhandig hebben gemaakt,
dan dat we
een stapje verder zijn gekomen
op het pad der eventueel mogelijke
volmaaktheid?


We zijn
steeds meer
het geloof in onze eigen toekomst
[laat staan in die van anderen]
kwijtgeraakt!


Zei men
vroeger niet
dat 'het geloof bergen kon verzetten'?
Dat kan het met gebruik van
energie en techniek,
maar vanbinnen zijn we stuurloos
naar het schijnt ...




ALLEEN
nog maar
graaien en paaien.

Vooral voor mezelf
zolang dat nog kan:
't maakt niet uit wat er daarna gebeurt,
omdat er daarna immers
niets
meer gebeurt.

NU
alleen nog maar
even snel en fel
eruit halen wat erin zit,
nog even zo goed mogelijk leven,
voordat alles definitief ophoudt
te bestaan en er niets
van ons overblijft
behalve misschien 'n vluchtige
herinnering ...



Is dat niet
de overheersende stemming
waar alles wat gebeurt aan
ten grondslag ligt?



Als iemand
het nog heeft over
hoe het er in de nabije toekomst
uit zal zien voor ons 'nageslacht',
dan worden we toch keihard uitgelachen
en hartgrondig
bespot?



Geloven we nog wel
dat er over pakweg honderd jaar IETS
zal zijn behalve
een pikdonkere hemel boven 'n paar
stinkende gewassen
en misschien
een paar vette
kakkelakken
die alles kunnen overleven,
zelfs de radioactieve neerslag
van al
die ontplofte kerncentrales en
atoombommen,
biologische
hazards
& chemische
vergiftigingen?



Kortom:
wie is nou eigenlijk
naief?



blozenengelknipoog
verliefdliefdesverdrietverliefd
sneakycool!huilen
12 mei 2006 - bewerkt op 20 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende