zelfbevrediging {of: het samen leren doen} .......


myDiBehoeften


Kerken [ensow] voorzien in de religieuze behoeften van mensen!
Als ik het zo zeg horen mensen er makkelijk een denigrerende ondertoon in?
De verkondiging al ingeruild voor kerk als bibliotheek van het christendom;
de kerk als dienstvaardige gemeenschap kwijt aan wat in ons land aan wet en regelgeving bestaat.
Is voorzien in de religieuze behoeften van mensen een soort van doekje voor het bloeden of troostprijs,
restjes en kruimpjes van de tafels der secularisatie?

Allerminst, religieuze behoeften zijn geen afdankertjes.
Als we ze uit hun kerkelijk-christelijke bast pellen blijken het behoeften te zijn die alle mensen kennen;
we noemen ze religieus omdat er tot nu toe in voorzien werd door geloofsgemeenschappen,
van welk snit dan ook. Waar hebben we het dus nog over?

Behoefte aan zekerheid [Sichere Schritte],
behoefte aan moed om te zijn [Paul Tillich], behoefte aan bestaansverheldering [wie ben ik en wat doe ik hier], behoefte aan hoop voorbij dood en graf [een hiernamaals] -
dit soort behoeften en verlangens zijn niet specifiek voor mensen met een religieuze aanleg [wat dat ook zou kunnen zijn]. In elk leven spelen ze een rol, tot en met de behoefte aan een schone lei,
aan het dragen van verantwoordelijkheid, en aan het herstel van geschonden betrekkingen door wat dan ook. Ook deze laatste behoeften reken ik tot wat alle mensen uit eigen ervaring bekend is, maar ik geef toe: we betreden er een terrein mee waarin christelijke gemeenschappen iets specifieks hadden te bieden, en misschien nog wel hebben.


Lezen we de zo genaamde religieuze verlangens
als verlangens en behoeften die met het menszijn zijn gegeven,
dan delen we de kerken daarmee een rol toe die veel verder strekt
dan ze tot nu toe op zich namen?


De doorsnee Nederlander hoeft zich er niet [of niet meer] voor te generen dat hij/zij niet aan god en godsdienst doet, mens onder de mensen zijn is genoeg om die zo genaamde religieuze behoeften
te [kunnen] voelen.

En de reeel bestaande kerken kunnen eindelijk met hun verschillen voor de draad komen,
als je ze weergeeft in termen van een provider: welke gemeenschap bevredigt welke behoefte het beste? In de praktijk gaat het al eeuwen en eeuwen volgens dat patroon toe,

Mensen die mystieke behoeften bevredigd willen zien, zoeken hun heil in de rooms-katholieke kerk.
Sterk leerstellig ingestelde mensen smaken voldoening als vrijgemaakt gereformeerde christenen, en wie de wereld maar een sombere aangelegenheid vindt ['het is niets met de wereld en het wordt niets', aldus Van de Beek], die houdt het bij de Gereformeerde Bond in de PKN.


Niet dat de EEN beter is dan de Ander, of een mens dichter bij "G D" brengt:
dat alles laten de reeel bestaande kerken achter zich als ze zichzelf als provider durven zien.
Waarin ze zich van elkaar onderscheiden is juist dat je bij de EEN vindt wat je bij de Ander mist?


In mijn visioen zie ik mensen dus 'shoppen'!
Een riskant avontuur, als het gaat om dingen waarbij je leven op het spel staat.
Langs apotheken shoppen om medicijnen te bemachtigen die je graag wilt hebben,
je kunt er je ondergang mee tegemoet gaan?


Maar religieus shoppen is ongevaarlijk, we doen het al [vele] eeuwen; maar dan [vaak] groepsgewijs ...
Vandaag de mydidag gaat het [zoals ook in mydi] wat individueler toe, dat is het verschil.


De mens met zijn/haar behoeften staat in dit concept centraal, dat klopt.
Maar de kerken hebben dat altijd al gewild: mensen dienen in hun belangen, de tijdelijke zowel als de eeuwige [vaste terminologie].

Welke die belangen zijn, ja, daar ligt een verschil;
vroeger werd voorgeschreven wat een belang is, vandaag de mydidag zeggen mensen dat liever zelf.
De klem van de religieuze verplichting is eraf: dit geeft de reeel bestaande 'kerken'
nieuwe kansen.


Per slot van rekening
doen wij in myDi ook ongeveer hetzelfde:
we geven uiting aan onze behoeften en hoe we die [trachten te]
bevredigen.
19 aug 2006 - bewerkt op 05 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende