zaterdagochtendkoorts of de manchurije~connectie

Eigenlijk
was mijn leven
volkomen [ab-]normaal:
vader doodgeschoten voordat ik werd geboren,
een schat van een moeder die veel te hard moest werken
om te kunnen overleven met een zoon die gek was op zingen,
leren, tekenen, lezen, zwerven en ook op schrijven e.d.
EN die geen dienstplichtig soldaat wou worden,
telkens heen en weer liftte tussen Italia, Israel & India
in plaats van zoals de meeste neefjes en nichtjes diploma's te halen,
loopbanen te volgen &
zich aan te
passen ...

En TOCH
heb ik een schat
van 'n levenspartner opgedoken in Israel
meer dan zesendertig jaar geleden uit Nippon,
[en geboren in Manchurije toen dat 'n kolonie was!]
een pracht van een zoon van dertig met zijn Ewa,
de rode kat Janosch die aan kwam lopen & bleef zes jaar geleden in een tuin
die elk jaar weer groeit en bloeit zodat ik hem wel moet snoeien EN 'n lege plek
naast het graf van mijn ouders waar ik morgen al wel wil gaan uitrusten van een wild leven
OF nog eens zestig jaar op wil wachten in het geval ik
honderdentwintig
zou worden.

Alles is goed,
ook al zal ik dan zo nu en dan naar de tandarts moeten,
maar ik ga NIET naar de kapper dus dat lange blonde haar wordt steeds langer
als ik er zelf niet de schaar inzet als ut
begint te irriteren.

Maar dat
staat allemaal al opgeschreven
in meer dan 3000 mydiverhaaltjes en dergelijke.
Het enige wat me nog rest is vastleggen wat me interessant voorkomt,
hulp verlenen aan mensen die daarom vragen en 't grootste deel van m'n inkomen te besteden
aan 'goede doelen' [uitstervende planten, dieren,
mensen] ...

WEL
heb ik teveel boeken
zodat ik er nooit aan toe zal komen om ze allemaal te lezen.
En ik bewaar teveel aantekeningen en tijdschriften [e.d.] omdat ik ze nog niet wil weggooien.
EN natuurlijk die negentig kilo van 167 centimeter, correspondenties en oproepen tot reageren,
het blijven herkauwen van 60/600/6000 jaar omdat ik het niet kan laten,
nog steeds zo nu en dan contact met vrienden van meer dan veertig
jaar geleden, een oudtante die zestien was toen ze mijn vader de hei op zag fietsen
vlak voordat de kogel
vloog ...

Maar goed:
het BLIJFT verdraaid interessant om
bijvoorbeeld de levens van en meningen over
een Siddartha of Yehosjoea [EN voorgangers/nakomelingen]
op te schrijven omdat het zo vreselijk aktueel blijft in bijna alle opzichten!
VROEGER had je alleen maar boeken en tijdschriften, radioprogramma's en school
[plus die twaalf ambachten & 13 'gelukken'!] en NU zijn
al die invloeden verveelvoudigd zodat wat TOEN
misschien wel te weinig [vrijheid] was
nu de spuigaten
uitloopt?

Ga er
maar aanstaan:
oorlogen en geruchten van oorlogen,
koloniale toestanden die andere benamingen hebben gekregen,
rampen, overstromingen, aardbevingen, vulkaanuitbarstingen en epidemies bij de vleet!
Regeringsmaatregelen om het internationale zakenleven in toom te houden en te stimuleren,
afbraak~ & nieuwbouwbuurten [achterbuurten & villawijken], belastingen, verzekeringen
en troepenuitzendingen all over the world
en hele horden vluchtelingen
die hierheen
komen ...

Lust je
nog peultjes?
Heb je er tabak van?
Zit de hond in de pot en dansen
de muizen op tafel als de kat van huis is?
Liever tien vogels in de lucht dan EEN in 'n kooitje?
OF in variatie op de Lappende Labbij:
lik m'n vestje, maak me gek &
wacht tot De BOM
barst?

nahnah
24 jun 2006 - bewerkt op 25 mei 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende