zat 'n papachaitje opun stokje achter mydideurtjes

Ons
lichaam is
dus een tijdreiscapsule
met daarin de geest
als tempel g ds: de ziel
bestaat niet, maar is wel {voor
een tijdje} aanwezig, en als ons leven voorbij
is laten we alleen
wat herinneringen
na
...

Tijdens
ons leven
verkennen we onze
mogelijkheden: het lijkt ook wel wat
op 'n UFO met graancirkels, of
'n huwelijk tussen kabouters & elfjes,
aardmannetjes met boernoes & medicijnvrouwtjes
in boerka, 'n geest gehuld in wat ook maar voorhanden is,
gehuld in een mengsel van seks,
celibaat tussen oorlog
& vrede?

'n Manvrouwkindwezen
van muchomachobonobonale oorsprong
dat zich ontwikkelde richting homosapiens ludensprudens
vol zeitgeist & hoogstmerkwaardige aberraties in optima forma
& kinderschoenen:
"I started a joke,
which started the whole world crying,
but I didn't see that the joke was on me,
oh no!

I started to cry,
which started the whole world laughing:
oh if I'd only seen that the joke
was on me
...

I looked
at the skies,
running my hands over my eyes
and I fell out of bed hurting my head
from things that
I said?

'Till I finally died
which started the whole world living:
oh if I'd only seen
that the joke was
on me
..."

Iedereen
is als Elckerlyc in Alledagsland
'op eigen wijze', doven, blinden, lammen & zieken
of gezonde intelligente daadkrachtige supermenselijke
'halfgoden' met al onze ups & downs, smiles and frowns
in villages & towns!

Elk menselijk leven
zit vol tegenstrijdigheden, verwarringen,
vraag & antwoord?

Hoe doen we dat eigenlijk,
al dat leren en beweren, min of meer mannelijk,
vrouwelijk, kinderlijk & bijna
'g dlijk'!

Het blijft
'n kwestie van eten,
drinken, slapen & weer opstaan:
daarna moet je er iets
mee gaan
doen.

"Het"
houdt nooit op
zolang je leeft,
dat soort vragen & pogingen tot antwoord.
Best wel begrijpelijk dus al met al:
de mens is nu eenmaal van nature nieuwsgierig
net als al die andere mensapen
en aapmensen?

Vandaar ook
al die roddelrubrieken in bladen,
legioenen ramptoeristen, kijkfiles
& MEESTGELEZEN kijkcijfers
bij de vleet!

En
sommige mensen
kennen geen grenzen,
terwijl andere er permanent
en constant tegenop
botsen
...

Hoe
weet je
wat mooi is of lelijk?
What about seks: doen we 'het'
of doen we 'het' niet
samen of
alleen?

Als kluizenaar,
celibatair, kind, puber,
adolescent, volwassene,
hoger of lager opgeleide
lijder aan
vanalles?

Zwarte,
bruine, gele,
blanke, rode & witte mens:
zwervende nomadenstammen &
grote-stads-
bewoners
...

Grappen maken
is volgens de blinde cabaretier,
schrijver & columnist het enige wat je nog kunt doen om
't leven nader te voorzien van commentaar & zodoende ons leven
& dat van anderen te
veraangenamen.

Opdringerige mensen
& schuwe typetjes kun je overal tegenkomen:
menselijke variatie lijkt
waarlijk eindeloos
...

Je kunt elkaar
't hemd van 't lijf blijven vragen
tot je 'n ons weegt omtrent
ons aller gewone
gebruiken!

Het kost tijd,
dat wel, en je weet nooit
vantevoren of jouw vragen en antwoorden
wel zin hebben
of niet?

Door die hutspot heen
krijg je ook nog eens allerlei sausjes aangeboden
met de Amerikaanse krediet-crises op de huizenmarkt,
de plannen van onze afwisselende coalitiekabinetten met pretpakketten & alle
verrassingen die zij voor ons in petto hebben, hybride auto's,
Gekke Geertjes & Rare Rita's, Pimmetjes &
Volkertjes, geitenneukende Theo's &
dappere gestoorde Mohammedjes,
besneden Ayaantjes
& kaantjes,
en al die andere bloedhete
& ijskoude al of niet maatschappelijk relevante
vraagstukken & puzzel~
rubrieken
...

We moeten er dus
wel steeds meer aan doen met z'n allen:
beter leren beseffen van de kleuterschool af
dat er ook andere mensen op de wereld zijn die een heel ander
& 'zelfde' bestaan hebben als wij:
rolstoelkinderen, blinde, dove, lamme, gekke,
leuke, zwarte & witte up & downkinderen
& ga zo maar door!

Allen opnoemen
is ondoenlijk & onmogelijk
omdat er nu eenmaal zo vreselijk veel soorten
& maten zijn?!

'Anders'
is dus zo vaak raar voor mensen
die altijd alleen maar mensen zien die hetzelfde zijn als zij
volgens Vincent Bijlo.

"Leef je eens in, in mij!",
zei hij onlangs tegen iemand die vroeg
of zijn partner ook blind is.
"Stel je voor dat ik jou zou vragen
of jouw levensgezel ook ziend is.
Wat zou jij dan antwoorden?"

Hij zei:
"Ik zou antwoorden
dat ik dat een stomme vraag vind!"

"Dus",
zei onze nationale lolbroek,
"wat stelde jij mij daarnet?"

"Een stomme vraag.
Maar ik stelde hem, omdat ik me afvroeg of dat steun geeft,
als je partner 'ook zo' is!"

VB:
"Een medeblinde is mijn lotgenoot niet;
de mens is mijn lotgenoot:
DAAR
wil ik steun aan hebben, net als iedereen.
DAT
is integratie!"

ZO
zou het
ook mogelijk moeten
worden voor weer meer
verschillende mydimensen
met een visuele [of wat voor handicap dan ook]
om aangepaste versies van myDiary te kunnen lezen:
speciaal ook voor het eventuele gebruik van spraak- of nog meer vergrotingssoftware
of een brailleleesregel met al die
o zo uiteenlopende
mydientries &
reacties
...

Het
gaat uiteindelijk
om de toegankelijkheid
van heel ons leven, in wat voor eigenaardige
'tijdreiscapsule' we ons ook al of niet voor langere tijd
mogen en kunnen bevinden!
Niet alleen maar uit vrijblijvende oppervlakkige babbelbokserij,
maar ook voor & door ietwat meer zelfinzicht, wederzijdse aandacht,
plezier en begrip: uiteindelijk leeft iedereen, al of
niet ziek en/of gehandicapt/invalide, gezond &
'whatever' in grotere of kleinere on~
zekerheden &
troubles?

Daar
kun je ook
naast alle andere mogelijkheden
die het leven ons kan bieden
zeer veel baat hebben bij hebben:
cyberspeciale virtuele mydiertjes in alle
vormen, maten & inhoudsversschillen en zo ook
nog meer voor- en nadelen ontdekken
van onze open~
hartigheid
...

Schrijf
en lees
het maar van
je af en leef je in
in anderen: iedereen heeft wel
iets maar dat weten we lang niet allemaal van elkaar ~
we leven vaak al babbelende & knabbelende veel teveel
langs elkaar heen en we staan niet
genoeg bij elkaar
en onszelf
stil!?

Zo
worden we
allemaal 'n tikkeltje
schizofrener, paranoide, 'abnormaler'
vrouwelijk{er}, mannelijk{er}, dikker/dunner,
dommer/slimmer, echter & fantasierijker
zolang we nog tijd van leven en wat energie overhebben!
Ik ben moe, was alweer vroeg op vanochtend {al liedjeszingend i/d droom}:
ik ga een middagdutje doen voordat ik van m'n stokje val!
Tot straks of later,
maybe.