Zandloper
Zandloper
De muren zijn zwart van verdriet.
Donkere gangen zonder einde
in het labyrint van mijn gedachten.
De zwarte kraaien krijsen,
wachten ongeduldig.
Zacht schreien om gedane zaken.
Seconden lijken uren,
slepen zich met moeite voort,
terwijl wij wachten,
wachten op het onvermijdelijke.
De muren zijn zwart van verdriet.
Donkere gangen zonder einde
in het labyrint van mijn gedachten.
De zwarte kraaien krijsen,
wachten ongeduldig.
Zacht schreien om gedane zaken.
Seconden lijken uren,
slepen zich met moeite voort,
terwijl wij wachten,
wachten op het onvermijdelijke.
09 apr 2014 - bewerkt op 09 apr 2014
- meld ongepast verhaal
-
lostinside
donderdag 10 april 2014 00:15
Heel mooi!
-
Schemer
donderdag 10 april 2014 15:36
Mooi geschreven!
-
PukPien
donderdag 10 april 2014 16:45
Bedankt! Dit is eigenlijk de eerste keer dat ik mensen mijn gedichten laat lezen. Normaal staan ze in mijn -papieren- dagboek, maar ik ben bang dat iemand dat te pakken krijgt. Heerlijk de anonimiteit van internet.
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 09 apr 2014 Zandloper ( 3 )