zalige hapjes & kostelijke slokjes

De volgende vraag is dan ook keer op keer weer in mydi & overal elders: welke antropologische/theologische/filosofische in-gang naar SP/Sjapochapeau/Sja'oel Paulos kunnen we op welk moment & waar/waarom 't beste nemen? Lezen is schrijven!!

Met onmiddellijk hieraan gekoppeld de vraag of 't zoeken naar 'n 'theologische' ingang naar SP niet al te beperkend is. We'll see? Want hoewel veel hedendaagse theologen & exegeten Paul vooral zien als 'de theoloog' [& z'n brieven als Fundgrube
of schatkamer {like Aladdin & Ali Baba: creatieve descripties & fantastische associaties uit 1001 mydidagen & ~nachten}
voor hun eigen werk gebruiken!], is toch niet [helemaal] voor niets, & wel alreeds vanaf de eerste kerkvaders af aan, zijn ere-titel 'de apostel'! PCC wil laten zien dat men Sja'oel Paul zeker ook als 'pastor' [schaapherder/hovenier/verzorger] moet zien.

Iemand die zorg had voor mensen, die ook had voor de belangen van anderen, & eigenbelang ook keer op keer opzij kon zetten zonder zijn eigenheid op te geven. De rode draad [uit welke stof dan ook] loopt vanuit zijn theologie [zienswijze] naar z'n pastoraat & terug! Een sleutelbegrip om P's pastoraat te begrijpen is vooral ook 'oosterse' gastvrijheid ...

Dat pastoraat zelf, alsook de wijze waarop SP zich opstelt in zijn theologie & verkondiging, noemt PCC centrifugaal particularisme. Ook als zo'n begrip je afschrikt, geldt de uitnodiging om vooral toch verder te blijven lezen ['t gaat immers over 'gastvrijheid'?]!

Het zalige van al die min of meer bekende schrijvers/blijvers/kopstukken & criticasters zoals de broertjes Boyarin, Yeshayahu Leibowitz, Patrick Chatelion Counet, Harry Kuitert e.v.a. is voor mij vooral dat ze elkaar zo lijken
aan te vullen: dat verschillen en overeenkomsten dwars door al die tijden en plaatsen heen zijn en blijven wederzijds ondanks
alles zeer bevruchtend, ordenend, 'snoeiend' & 'bloeiend' te werken?!