Yesjayahoe op z'n Hebreeuws & Esther op z'n Grieks


Apocalyptiek
komt van het Griekse woord 'apocalyps',
dat 'onthulling' betekent, met name van 'goddelijke geheimen':
"Back to the future by going forward through the past!"
Apocalyptiek is dan een literair genre, dat in de bijbel vooral betrekking heeft
op onthulling van goddelijke geheimen in de toekomst,
meestal 'eindtijd' genoemd?


Ook het boek Dani'el
['g d is mijn rechter'] is een voorbeeld
van oudtestamentische apocalyptiek,
het boek Openbaring ["Apocalyps"]
van nieuwtestamentische apocalyptiek.
Apocalyptische literatuur is dan ook meestal
vrij gemakkelijk te herkennen aan zinswendingen
als 'het zal zijn in het laatst der dagen',
'wanneer dan de Zoon des Mensen komt in zijn heerlijkheid
en al de engelen met hem' en 'zie "HIJ/ZIJ/HET" komt
met de wolken en elk oog zal
"HEM/HAAR/HET" zien'!

Daarnaast
aan symbolen als de leeuw en het lam,
alsmede aan mythische voorstellingen
en wonderbaarlijke gebeurtenissen
in de hemel en op de aarde:
er worden over de toekomst steeds geheimen onthuld
die mensen langs natuurlijke weg
niet [meer] te weten kunnen komen ...
Op enkele groepen sektarische gelovigen na
denken wij over het algemeen niet meer apocalyptisch.
Voor ons draait het meestal alleen maar om twee vragen:
hoe moeten apocalyptische voorstellingen worden uitgelegd?
En: heeft de apocalyptische symboliek voor ons
NU nog iets te betekenen
en zo ja WAT?

We weten bijvoorbeeld
dat in de apocalyptiek de voorstelling bestond
dat er aan het einde der tijden een opstanding der doden zou plaatsvinden.
Moet op grond daarvan de opstanding van Yehosjoea haNatsri [haMasjiach]
apocalyptisch worden uitgelegd?

Welke symboolwaarde
heeft die opstanding dan
voor ons?

Op deze laatste vraag
is het definitieve antwoord nog niet gegeven,
als dat al ooit zal lukken ...

Als
laatste
noem ik hier dan ook nu nog even het verschil tussen de mythe
en het wetenschappelijk
betoog,

In de
Oude Wereld
wemelt het van scheppingsmythen,
die het ontstaan van de wereld en het menselijk leven beschrijven
als veroorzaakt door wonderlijke ingrepen van goden en halfgoden ...
De bijbel heeft daaronder al een drastische opruiming [en uitverkoop?] gehouden!
Het bijbelse mydischeppingsverhaal, dat naar de vorm een mythe is, kan dan ook worden gelezen
als een ontmythologisering van een TOEN bestaand mythisch wereldbeeld?
Dat doet GEN door de vele goden te vervangen door de ENE "G D" die 'in den beginne' hemel en aarde
'geschapen heeft' en die 'de {myDi}mens' aanstelt
als 'zijn zaakwaarnemer'
op aarde.

Dat neemt niet weg dat de bijbel vol mythen staat
en dat de ontmythologisering [zie ook: Honest to God!] van de wereld verteld wordt in de vorm van mythen en niet in de vorm van ook maar een begin van een wetenschappelijk betoog.
Tegenwoordig worden mythen dan ook meestal niet meer 'geloofd'
maar geanalyseerd ...

De vraag is nu:
wat hebben mensen er toen mee tot uitdrukking willen brengen
en hoe kunnen wij in hun mythen iets herkennen van hun beleving van de werkelijkheid?
HOE rijmt dat met ONZE beleving?


Dat zijn
[alweer] vragen
die we in mydiverhaaltjes regelmatig
tegen kunnen komen!

Voorbeelden
zullen we daarom
dan ook zeker wel weer laten volgen
'als de tijd daarvoor rijp is':
ik denk dan vooral ook aan Yesjayahoe
en natuurlijk [hoe kan het ook anders?]
aan Esther en Mordechai en het jongste vervolg daarop
van dit boek waarvan als enige {!}
niets teruggevonden is in Qumran
en dat in de oorspronkelijke versie
het drieletterwoordje 'god'
niet noemde!

Tot straks
of later: het is alweer donker en de grote rode kat Janosch [10 kilo?]
ziet met angst en beven de komende uren tegemoet vanwege al dat geknetter en geknal!
We hebben maar een kattenwc-tje voor hem gemaakt
voor het geval dat
...

@
geschokt
30 dec 2006 - bewerkt op 21 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende