en zijn gespreksgenoten opvoeden om uit goedheid
& onbaatzuchtig lief te hebben:
hij is een pedagoog v/d agapè-liefde.
En daarvoor
begint hij met het verwezenlijken
van de wet, dat wil zeggen door te laten zien, zoals Spinoza opmerkt,
dat de wet slechts betekenis heeft voorzover hij door liefde wordt ingegeven & tot liefde opvoedt.
Er zijn i/d euangelies voorbeelden te over van naastenliefde
die boven religieuze wetten staat:
"ALS JE ZOON OF JOUW OS IN EEN PUT VALT, DAN HAAL JE HEM ER TOCH METEEN UIT, OOK AL IS HET SJABBATHDAG?!"
vraagt Yesj om te rechtvaardigen dat hij op die traditionele heilige rustdag v/d joden 'de wet schendt'
om genezingen te verrichten @ Luke 4:5 e.d.
Naastenliefde is belangrijker dan de godsdienst(be)oefening @ Mat 5:23-24
'WANNEER JE DUS JOUW OFFERGAVE NAAR HET ALTAAR BRENGT EN JIJ JE DAAR HERINNERT
DAT JOUW BROER OF ZUS JOU IETS VERWIJT, LAAT JE GAVE DAN BIJ HET ALTAAR ACHTER:
GA JE EERST MET DIE ANDER VERZOENEN EN KOM DAARNA TERUG
OM JOUW OFFER TE BRENGEN!'
Die opvoeding tot agapè-liefde voltrekt zich
noodzakelijkerwijs door een leerfase, een fase van begrip,
inspanning, aangezien deze liefde niet alleen niets spontaanst heeft,
maar ook het vanzelfsprekende egoïsme
van de menselijke natuur vernietigt.
Voor Yesj wordt deze liefde echter ook op de mens overgedragen door G d,
die hem helpt om op deze (nieuwe/vernieuwde) manier lief te hebben als hijzelf:
die agapè wordt door g d i/d harten 'uitgestort',
zouden de christelijke theologen
later beweren?
Het
is geen
morele deugd, maar
een 'theologale' deugd, dwz. 'n deugd
die van g d afkomstig is ÈN naar g d leidt
& Yesj doet zich door z'n woorden & daden niet alleen als
de grote pedagoog v/d liefde voor, maar ook als z'n middelaar & 'belooft
'n goed woordje bij g d te doen', zodat hij ieder mens
die 'n beroep op hem doet,
genade schenkt &
leert liefhebben!
Overdrijft hij?
Ja!
Kan het anders?
Nee!
Dat gaat op voor alle
menselijke evolutie
...