Yeah bud that's f*cked up..
Hai lievies,
Ik zit dus in een situatie waarin ik niet weet wat ik moet doen,
Ik heb een (pleeg)zus. (Ik noem haar vanaf hier gewoon zus, want ik vind pleegzus zo akelig klinken, bovendien betekent ze meer voor me dan een pleegzus..)
Nou ja, mijn pleegzus heeft dus echt een fucked up leven achter zich, en is er voor zichzelf nu een aan het creëren. Wantja wat is er nou leuker dan GHB nemen en bijna dood gaan, of niet soms?
Mijn zus heeft 5 miskramen gehad, dit zal deels door haarzelf gekomen zijn (roken, drinken, gebruiken tijdens de zwangerschappen), maar desalniettemin is dit verschrikkelijk sneu.
Ze heeft 1 zoontje, mijn überschattige neefje genaamd Wesley, die nu volgens mij 4 is.
Volgens mijn moeder heeft ze borderline, en trauma's en shit. Oftewel, ze is best wel emotioneel beladen.
Ik mocht/mag eigenlijk niet met haar omgaan, ze is best gevaarlijk volgens mijn ouders als ze heeft gebruikt en het is geen goede invloed blablabla..
Ik heb een tijd terug weer contact met haar gezocht en ben enorm geschrokken, het GHB gebruik liep/loopt verschrikkelijk uit de hand en ze gebruikt zichzelf nog dood of zoiets.
Ze was weer die lieve zus die ik altijd had gekent, maar dan met een raar masker op.
Ik mis haar heel erg, maar kom steeds vaker achter dingen: zoals zwangerschappen waarop een miskraam volgt. Speed gebruik, XTC, noem het maar op.
Ik wil graag mn zus terug, maar dat kan niet 123 en dat ik weet ik best
Ze wordt heel binnenkort opgenomen voor haar verslaving en ik hoop toch zo dat het goed komt.
Ik wil er zo graag vertrouwen in hebben, maar kan dit niet door teleurstelingen en ervaringen van vroeger.
Bijvoorbeeld: als klein meisje, wilde ik altijd dat zij op mijn verjaardag zou komen. Hoe vaak ze het ook beloofde, ze kwam bijna nooit. Vrijwel nooit, ik was dan altijd degene die aan het eind van mijn verjaardag moest huilen, omdat ik het zo erg vond dat ze niet was geweest.
Kwam ze dan een keer wel, wilde ze me eigenlijk wel de hele wereld geven..
Ik weet niet wat ik moet doen. Ik wil haar graag zien, maar dat kan niet ivm ouders. Zal ik haar stiekem opzoeken of..?
Ik ben bang dat ik haar voor de laatste keer zal zien, in een kist.
Nou ja, dat wou ik dus even zeggen.
Daag..
Ik zit dus in een situatie waarin ik niet weet wat ik moet doen,
Ik heb een (pleeg)zus. (Ik noem haar vanaf hier gewoon zus, want ik vind pleegzus zo akelig klinken, bovendien betekent ze meer voor me dan een pleegzus..)
Nou ja, mijn pleegzus heeft dus echt een fucked up leven achter zich, en is er voor zichzelf nu een aan het creëren. Wantja wat is er nou leuker dan GHB nemen en bijna dood gaan, of niet soms?
Mijn zus heeft 5 miskramen gehad, dit zal deels door haarzelf gekomen zijn (roken, drinken, gebruiken tijdens de zwangerschappen), maar desalniettemin is dit verschrikkelijk sneu.
Ze heeft 1 zoontje, mijn überschattige neefje genaamd Wesley, die nu volgens mij 4 is.
Volgens mijn moeder heeft ze borderline, en trauma's en shit. Oftewel, ze is best wel emotioneel beladen.
Ik mocht/mag eigenlijk niet met haar omgaan, ze is best gevaarlijk volgens mijn ouders als ze heeft gebruikt en het is geen goede invloed blablabla..
Ik heb een tijd terug weer contact met haar gezocht en ben enorm geschrokken, het GHB gebruik liep/loopt verschrikkelijk uit de hand en ze gebruikt zichzelf nog dood of zoiets.
Ze was weer die lieve zus die ik altijd had gekent, maar dan met een raar masker op.
Ik mis haar heel erg, maar kom steeds vaker achter dingen: zoals zwangerschappen waarop een miskraam volgt. Speed gebruik, XTC, noem het maar op.
Ik wil graag mn zus terug, maar dat kan niet 123 en dat ik weet ik best
Ze wordt heel binnenkort opgenomen voor haar verslaving en ik hoop toch zo dat het goed komt.
Ik wil er zo graag vertrouwen in hebben, maar kan dit niet door teleurstelingen en ervaringen van vroeger.
Bijvoorbeeld: als klein meisje, wilde ik altijd dat zij op mijn verjaardag zou komen. Hoe vaak ze het ook beloofde, ze kwam bijna nooit. Vrijwel nooit, ik was dan altijd degene die aan het eind van mijn verjaardag moest huilen, omdat ik het zo erg vond dat ze niet was geweest.
Kwam ze dan een keer wel, wilde ze me eigenlijk wel de hele wereld geven..
Ik weet niet wat ik moet doen. Ik wil haar graag zien, maar dat kan niet ivm ouders. Zal ik haar stiekem opzoeken of..?
Ik ben bang dat ik haar voor de laatste keer zal zien, in een kist.
Nou ja, dat wou ik dus even zeggen.
Daag..
12 jul 2013
- meld ongepast verhaal
-
Fighter101
vrijdag 12 juli 2013 12:39
Kan je niet zeggen tegen je ouders dat ze aan het proberen is der leven te verbeteren??
Misschien helpt dat -
cim
vrijdag 12 juli 2013 14:14
@ Fighter, meestal hebben de ouders dat al tig keren gehoord van de verslaafde zelf. De ouders krijgen dan de "het zal wel" houding naar die persoon toe. Enige wat kan werken is idd hulp zoeken en je best doen hiervan af te komen.
-
PinkLovee
vrijdag 12 juli 2013 16:19
Ze hebben dit inderdaad waarschijnlijk te vaak gehoord (om vervolgens weer teleurgesteld te worden). Ze heeft al eerder 'hulp' gehad, waar ze vervolgens niet heen is geweest. Het is een sommatie van dingen, die het vertrouwen in haar behoorlijk hebben beschaamd.
Ik snap mijn ouders heel goed, maar het is en blijft mijn zus.
Ik kan hier nu nog niet tegen ze over beginnen.
Thanks though.
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 19 aug 2014 Hey Hallo Hoi
- O 20 jun 2014 Over Eminem en dingen ( 3 )
- O 18 jan 2014 I'm back
- O 17 nov 2013 Alles gaat
- O 02 okt 2013 Hihi
- O 14 sep 2013 Dieet ( 3 )
- O 08 aug 2013 potverdepotverdepotver
- O 13 jul 2013 Vakantie
- O 12 jul 2013 Yeah bud that's f*cked up.. ( 3 )
- O 12 jul 2013 Hallo Wereld ( 3 )