(KA) De wijzen & hun (toenmalige) leerlingen stelden dat ze met hun geestelijke oefeningen, gedisciplineerde levenswijze & sterk op dia-lectiek gestoelde discussies 't "ATMAN" hadden ontdekt & in contact waren gekomen met 'n intenser bestaanswijze! Hun beschrijving van deze ervaring geeft aan dat deze mogelijk haar oorsprong vond in 't kalmerend reguleringssysteem v/d hersenen, dat 't stuur overneemt wanneer 'n (zoog)dier rust houdt & 'r geen gevaar meer dreigt? Iemand die 't atman kent, zei Yajnavalkya, is 'kalm, beheerst, koel, ge-duldig & meester van zichzelf'!?
Bovenal is hij/zij 'vrij van angst', 'n aanduiding die als 'n ware rode draad door al deze teksten loopt.
Maar de 'vrede' die deze wijzen ontdekten is meer dan louter ontspanning: ze maakten zorgvuldig & consistent onderscheid tussen deze nieuwe kennis & 'n tijdelijke, toevallige tevredenheid die binnen de kortste keren wordt doorbroken door de overlevingsmechanismen. 'n Kalf dat in vredige stemming kalm naast z'n ma uitrust kan zo meteen nog geen weerstand bieden aan 't mechanisme dat 't aanspoort om zich te voeden: zodra 't honger krijgt, springt 't overeind & zoekt het naar eten! Als 'r 'n leeuw opduikt, dan vervult 't vluchtmechanisme 't kalf automatisch v/d angst die ervoor zorgt dat 't 'n goed heenkomen zoekt?
Maar de wijze v/d Oepanishaden leek 'n permanenter staat van immuniteit voor deze instinctieve drijfveren te hebben bereikt. Wanneer iemand eenmaal toegang had gekregen tot 'het onmetelijk & ongeboren atman, dat niet ouder wordt, niet doodgaat, onsterflijk is & vrij van angst', was hij of zij bevrijd van zorg & vrees. Men was niet langer volledig i/d ban v/d instinctieve hebzucht die ons ertoe aanzette almaar méér te willen, na te streven, te verlangen, te presteren & te consumeren: "'n Mens die niet (meer) verlangt - bevrijd is van verlangens, wiens verlangens zijn bevre-digd, wiens enige verlangen (nu nog) bestaat uit z'n 'atman' - diens levensfuncties gaan niet weg. Hij/zij IS 'Brahma' & 'gaat naar' Brahma!" ~~~~~
Die wijzen beschouwden deze toestand niet als bovennatuurlijk: zij was hen niet door 'hun g d' geschonken, maar kon worden bereikt door ieder
die over 't talent & doorzettingsvermogen beschikte om dit te cultiveren, zij 't dat 't (nog wel) aanzienlijk veel tijd & inspanning kostte? 'n Asceet in opleiding moest 12 jaar lang bij z'n 'goeroe' i/d leer, & gedurende die tijd was z'n leefwijze net zo belangrijk als 't intellectueel onderricht. Deze in-tensiever 'verlichting' was onmogelijk als men z'n agressief & assertief ego niet inperkte ...
Kortom: it DOES ring our bells, balls & brains ~~~~~~~
