xtc of ecstacy: onecht of echt, korter of langer?


~*~

WAT
we met
elkaar delen
is meer dan ons leven alleen.
Voor mijn gevoel kan elke relatie voldoening geven
ook al gebeurt dat misschien bij de meeste wel niet,
omdat mensen van elkaar te afhankelijk
zijn geworden.

ALS
we een onjuiste
verantwoordelijkheid nemen voor anderen
en niet genoeg verantwoordelijkheid nemen voor onszelf en vervolgens anderen verwijten dat ze ongelukkig zijn is dat als in een tijdelijke vicieuze cirkel van een xtc~slang
die in z'n eigen staart blijft bijten zonder besef &
zonder einde.

EEN
mens kan gelukkig zijn
bij een ander en ook verdrietig zijn:
je kunt geluk en verdriet delen.
Maar jouw geluk is niet de verantwoordelijkheid van de ander,
en jouw verdriet evenmin:
alle gedachten en gevoelens zijn jouw
eigen verantwoordelijkheid.

ZOLANG
je dat niet beseft
is het bijna onmogelijk
om echt met een ander mensen samen te leven.
En zelfs wanneer je het wel weet,
is en blijft het in aanwezigheid van de ander nog steeds aan constante spirituele oefening
om dat besef voor ogen te houden en het je ook
echt te realiseren.

HET
is een echte
verrukkelijke ervaring
om iemand anders echt nabij te zijn,
om iemand in jouw 'bijzijn' te hebben,
even verrukkelijk om jezelf 'nabij' te zijn.
Maar iemand 'nabij te zijn', naast iemand staan,
doe je van moment tot moment,
het is geen abonnement of
een vrijblijvende toevallige
vanzelfsprekendheid.

HET
heeft niets
te maken met wat jouw ego wil,
of wat het ego van je partner wil.
Mijn ego als 'zelfzucht' wil dat jij er 'voor mij bent',
dat je voor me 'klaarstaat',
of jij dat nu ook wilt
of niet.

MIJN
oude ego wil jou
de schuld geven van mijn ellende
en gevoelens van ongeluk en
onvervuldheid
...
Mijn ego wil dat jij d{i}e dingen doet zoals ik dat wil
en wat jij ook doet om mijn ego tevreden te stellen,
het zal op deze manier nooit echt tevreden zijn,
omdat het geen verantwoordelijkheid wil nemen
voor zijn eigen geluk.

MAAR
zodra het ego werkelijk
verantwoordelijkheid neemt,
houdt het op ego te zijn en dan houd ik ook op om dingen van jou te eisen:
ik ga je nu eindelijk accepteren zoals jij echt bent
en ik geef me over aan het hier en nu ~
aan de waarheid over
mezelf en jou.

DAT
is het moment
waarop we echt samenkomen,
het moment waarop de grenzen tussen jou en mij vervagen,
niet omdat ze onterecht zijn, maar omdat ze volkomen
gerespecteerd werden.

DAT
is het moment
waarop twee EEN worden,
zonder zichzelf te verliezen, zonder opoffering,
en zonder onterechte en valse
[of wat dan ook voor]
verwachtingen.

DAT
is het moment
van totale extase,
het moment waarop de belofte
van liefde zonder voorwaarden
vervuld wordt

~@~
05 mrt 2007 - bewerkt op 09 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende