x ik vroeg me af/gkII69b x de mannen bleven me ---


omringen,
MAAR NU
VORMDEN ZE EEN
LIJFWACHT DIE GEEN ENKELE
NIEUWSGIERIGE IN MIJN NABIJHEID DULDDE
EN DIE ELK ONVERTOGEN WOORD MET EEN SNAUW BESTRAFTE?

MEREDS GEZELSCHAP BEVIEL MIJ ZEER EN IK HOOPTE DAT HIJ IN MIJN BUURT ZOU BLIJVEN ... VOOR ALTIJD!

Toen ik Yochevet voor haar huisje zag staan, begon ik te rennen en viel huilend in haar armen - 'Zuster,' fluisterde ze in mijn oor. "IK WIST DAT JE OOIT KOMEN ZOU!" Ze bracht me snel naar binnen en gaf me te eten en te drinken; we waren niet alleen; Mosjehs zus Miryam was er ook en wat mannen die ik niet kende, maar Mosjeh zelf was er niet ...

Ik vroeg naar hem en Yochevet zei "IK WEET NIET WAAR HIJ IS, IK WEET NIET WAT HIJ DOET EN IK WEET NIET WANNEER HIJ TERUGKOMT! IK WEET DAT MOEDERS MOETEN AFWACHTEN OF HUN KIND DE GOEDHEID HEEFT OM HEN TE BEZOEKEN?" Het klonk niet bitter, ze zei het met een glimlach, maar ik hoorde dat ze ongerust was, want zowel Mosjeh als z'n ietwat oudere broer Aharon waagde daarbuiten z'n LEVEN! Ik had me al meerdere keren af-gevraagd waarom de farao hen niet liet OPPAKKEN en TER DOOD brengen!

DAT KON IMMERS ELK MOMENT GEBEUREN?

26 feb 2015 - bewerkt op 26 feb 2015 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende