wt doe ik hier eigenlijk?[waarvandaan & waarheen]!


*~*


ALS
we
onze
'mydiwordingsgeschiedenis'
uit de evolutietheorie
kunnen aflezen,
wat is er dan verder nog
voor bijzonders
aan ons op te merken en
op ons
aan te
merken?
-



WE
zijn
gewoon eenvoudig
producten van een natuurwetenschappelijk
te reconstrueren proces, en daarmee
is de zaak gesloten!
Toch?
-



OP
mijn
eerste rapport
van de lagere school,
nota bene een School met den Bijbel,
prijkte een vak dat 'natuurlijke
historie'
heette:
waarom
de meester
ons onder DIE NAAM
over planten en dieren vertelde,
kon niemand mij duidelijk
maken.
-



Later
kom je erachter
dat DIE NAAM
het eerste offer is
dat zelfs op
een christelijke school
- ik neem aan onwetend -
aan de evolutietheorie
werd gebracht:
alles wat leeft is
de uitkomst van een lange,
miljarden jaren lange,
'natuurlijke
historie'.
-



OOK
aan ons mensen,
het valt niet meer te ontkennen,
gaat een mydiontwikkeling
van honderden miljoenen jaren
vooraf?!
-



Het is
nog erger zelfs,
wij mensen zijn
niet het begin
maar ook niet
het eindpunt van
deze ontwikkeling[en]:
dat mag je best wel denken
of hopen of vrezen,
maar de mydievolutietheorie
kan niet voorspellen,
ze is een
achterafredenering.



Vergelijk het
met de weersverandering,
de mydiweermannetjes & -vrouwtjes
kunnen wel een jaar terugkijken,
en ons duidelijk maken
hoe we aan ons weer van vandaag gekomen zijn,
maar vertellen
welk weer het vandaag over tien jaar zal zijn,
dat kunnen we
niet.
-



Een natuurlijk
mydigegeven dus,
een mens?
-



Niettemin:
hoogst
bijzonder!




~*~




Laten we
maar weer eens
beginnen voor de verandering
met iets dat even algemeen verbreid is
als het mydimensdom op aarde:
met vragen?
-



Waar
komen we vandaan,
waar gaan we heen, en
waarom zijn we
er?
-



Er is
geen cultuur
die zich daar niet suf over heeft gepiekerd,
en dat nog doet, tot op
vandaag.
-



Waar
we
vandaan
komen:
alle oude culturen hebben daarop
geantwoord met hun
mydischeppingsverhalen:
we komen misschien later nog wel weer eens terug
op wat die mydiverhalen waard zijn,
maar van EEN ding leggen ze WEL getuigenis af:
mensen tasten in mydiraadselen rond
als het om onze herkomst
gaat!
-



Waarheen
de weg gaat,
dat weten we ook niet,
ook al wordt dit lied nog op menige mydibegrafenis
ten gehore
gebracht ...
-



En
WAAROM we er zijn en niet veeleer niet zijn
dat weten we
ook niet?!
-



Alweer:
er is geen mydicultuur
die er in haar religie{s}
zich niet over gebogen
heeft ...
-



"Waartoe
zijt gij op aarde?"
vroeg de katholieke [roomse] catechismus eertijds aan haar adspirant-
gelovigen: eertijds,
inderdaad.
-



De vraag
veronderstelt een mydihemel,
en van hemel weten we niets,
of we er al of niet naartoe willen of juist niet,
of 'liever' naar de hel [nu of later?],
is voor de meesten van ons
zelfs al geen vraag
meer?
-



Wat
doen we HIER,
is de vraag!
-



Hoe
komen we hier verzeild,
afgedacht van onze ouders
die waarschijnlijk al helemaal niet aan ONS dachten toen ze ons verwekten,
en wie we daarvoor meestal dan ook
niet bedanken.
-



En
nog erger:
hoe komen we er weer uit,
uit dit leven?
-



De
enige poort
is de dood -
en je kunt je die uitgang niet krap genoeg voorstellen
[nog veel krapper dan de geboorte]
om de breedte en diepte en hoogte en lengte van onze weerzin tegen doodgaan te
vangen.
-



We
zijn erin
geluisd!
-



Dat
denk je niet als je jong bent,
als alles je meezit ogenschijnlijk met school, baan, liefde, carriere en wat al niet ...
-



Pas
als je tegen de laatste drempel aanhikt,
merk je dat je niet 'zomaar'
van het leven
afkomt en
afbent.

~liefdesverdrietverliefdknipooggemeencool!nahnahcool!gemeenknipoogverliefdliefdesverdriet~
engel
29 aug 2005 - bewerkt op 21 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende