wordt vervolgd


Het waren niet alleen maar de lasterpraatjes der Vlissingse 'fijnen' met broer Laurens aan het hoofd over
'de joffer die zulk een kwaden uitstap gedaan had', die haar in een ernstige toestand van lichamelijke en zenuwzwakte brachten en tot een krampachtige beoefening van een 'philosophie' op Popes thema:
"Whatever is, is right!"
In oktober 1759 hakte ze resoluut de knoop door: de tweeenvijftig-jarige Adriaan Wolff,
een geleerd en geletterd weduwnaar en predikant in de Beemster, met wie Betje in correspondentie was geraakt over 'taal- en dichtkonst' was blijkbaar gerechtigd tot de goede verwachtingen, waarmee hij de lange reis naar Vlissingen tot nadere kennismaking ondernam: nog op de dag van zijn aankomst werd de verloving beklonken & 'n maand later zat Betje als domineesjuffrouw in de Beemster.
"Mijn fortuin is echter sober uitgevallen, zult gij zeggen: een oude boerendominee!"
schreef ze i/d eerder aangehaalde brief.
"Gij hebt gelijk, dog wagt, tot dat ik mes memoires eens in 't licht geef, om te oordelen of ik wel een zot stukje begon, toen ik twintig jaar oud, mijne familie
tot EEN toe en ma tres chere Patrie adieu zeide om in het stijve Noord-Holland met een oud statig man te hokken. Ik heb mogelijk meer recht op den schoonen titel van N... chere philosophe te ... dan gij denkt.
Indien de Philosophie ook bestaat in te triompheeren over de sterkste & vurigste hartstocht waarvoor 't
aandoenlijk hart vatbaar is, uit een loffelijk principe, dan usurpeer ik dien titel niet!"

In de loop van het jaar 1760 is vaandrig Matthijs Gargon in dienst der OIC naar Java vertrokken.
23 aug 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende