woede/wanhoop > levensvreugd & naastenliefde ...
KA DB bz 161 Tot zoiets bleek de nieuwe doctrine v/d Sola Scriptura voor de christenen @ EU nog niet in staat: zelfs na de grote door-braak in z'n denken werd Luther nog gekweld door angst voor de dood. Hij leek wel in een voortdurende staat van smeulende woede te verkeren: tegen 't paapse pausdom, de opdringende Turken, bijdehante joden, wilde vrouwen, woeste opstandige boeren, scholastieke fi-losofen & àl z'n theologische opponenten!? Met Zwingli raakte hij verwikkeld in 'n fel debat over de woorden die Ye(ho)sjoe(a) uitsprak bij de instelling v/d zg. Eucharistie tijdens 't laatste avondmaal, toen hij zei:
'DIT IS MIJN LICHAAM!'
Calvijn was ontzet over de woede die de geest van deze 2 hervormers vertroebelde & die 'n heilloze tweespalt veroorzaakte die had kunnen & moeten vermeden worden:
'GEEN VAN BEIDE PARTIJEN IS ERIN GESLAAGD OM HET GEDULD OP TE BRENGEN OM NAAR DE ANDER TE LUISTEREN, TENEINDE IN ALLE KALMTE DE WAARHEID TE VOLGEN, WAAR DIE OOK MOGE LIGGEN!', conclu-deerde hij! "IK WIL NADRUKKELIJK NAAR VOREN BRENGEN DAT HUN ONENIGHEID NIET ZO GROOT WAS DAT, ALS HUN GEESTEN NIET ZO OVERSPANNEN WAREN GEWEEST DOOR DE UITZONDERLIJKE HEFTIGHEID VAN HET DEBAT, EEN VERZOENING GEMAKKELIJK TOT STAND HAD KUNNEN WORDEN!"
Uitleggers konden het onmogelijk over elke afzonderlijke bijbelpassage eens zijn, en daarom moest men zich dus ook in de discussies bescheiden en onbevooroordeeld (leren) opstellen? Tòch hield Calvijn zich zelf ook niet altijd aan al deze hoogstaande principes & deinsde hij er zelfs niet voor terug om afvalligen uit z'n eigen kerk te laten executeren.
De protestantse (P)reformatie gaf uiting aan veel van de idealen van de nieuwe beschaving die in het Westen in opkomst was: de eco-nomie dreef niet langer op agrarische overschotten, zoals in alle voorgaande beschavingen, maar op de wetenschappelijke & technologische vermeer-
dering van bestaansmiddelen & 't telkens her-investeren van kapitaal! Deze nieuwe samenleving MÓEST wel productief zijn, & Calvijns theologie werd aangewend ter stimulering van 't arbeidsethos. Zelfs simpele drukkersknechten, werklieden & kantoorklerken moesten hun steentje bijdragen & moesten daarom op z'n minst wel enig onderwijs hebben genoten?
Als gevolg hiervan zou de werkende stand op den duur 'n groter aandeel eisen in 't bestuurlijk proces! Er zouden politieke oproeren, revoluties & burgeroorlogen volgen die resulteerden in ietwat democratischer rege-ringsvormen: sociale, politieke, economische & intellectuele veranderingen waren onderling afhankelijk & grepen in elkaar, & ook de religie werd nu zo dus onvermijdelijk in deze ontwikkelingsspiraal meegesleurd.
Calvijn was ontzet over de woede die de geest van deze 2 hervormers vertroebelde & die 'n heilloze tweespalt veroorzaakte die had kunnen & moeten vermeden worden:
'GEEN VAN BEIDE PARTIJEN IS ERIN GESLAAGD OM HET GEDULD OP TE BRENGEN OM NAAR DE ANDER TE LUISTEREN, TENEINDE IN ALLE KALMTE DE WAARHEID TE VOLGEN, WAAR DIE OOK MOGE LIGGEN!', conclu-deerde hij! "IK WIL NADRUKKELIJK NAAR VOREN BRENGEN DAT HUN ONENIGHEID NIET ZO GROOT WAS DAT, ALS HUN GEESTEN NIET ZO OVERSPANNEN WAREN GEWEEST DOOR DE UITZONDERLIJKE HEFTIGHEID VAN HET DEBAT, EEN VERZOENING GEMAKKELIJK TOT STAND HAD KUNNEN WORDEN!"
Uitleggers konden het onmogelijk over elke afzonderlijke bijbelpassage eens zijn, en daarom moest men zich dus ook in de discussies bescheiden en onbevooroordeeld (leren) opstellen? Tòch hield Calvijn zich zelf ook niet altijd aan al deze hoogstaande principes & deinsde hij er zelfs niet voor terug om afvalligen uit z'n eigen kerk te laten executeren.
De protestantse (P)reformatie gaf uiting aan veel van de idealen van de nieuwe beschaving die in het Westen in opkomst was: de eco-nomie dreef niet langer op agrarische overschotten, zoals in alle voorgaande beschavingen, maar op de wetenschappelijke & technologische vermeer-
dering van bestaansmiddelen & 't telkens her-investeren van kapitaal! Deze nieuwe samenleving MÓEST wel productief zijn, & Calvijns theologie werd aangewend ter stimulering van 't arbeidsethos. Zelfs simpele drukkersknechten, werklieden & kantoorklerken moesten hun steentje bijdragen & moesten daarom op z'n minst wel enig onderwijs hebben genoten?
Als gevolg hiervan zou de werkende stand op den duur 'n groter aandeel eisen in 't bestuurlijk proces! Er zouden politieke oproeren, revoluties & burgeroorlogen volgen die resulteerden in ietwat democratischer rege-ringsvormen: sociale, politieke, economische & intellectuele veranderingen waren onderling afhankelijk & grepen in elkaar, & ook de religie werd nu zo dus onvermijdelijk in deze ontwikkelingsspiraal meegesleurd.
22 jul 2012 - bewerkt op 22 jul 2012
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 25 jan 2026 50438/12In 1991 bezweek de USSR aan nogal chaoti-
- O 25 jan 2026 50437 11 Nadat Rusland in 1917 de SOVJET-UNIE was
- O 25 jan 2026 50436151In dat soort omstandigheden zou ‘t bestaan
- O 25 jan 2026 50435/10 Dat industrialisatieproces begon in Eng-
- O 24 jan 2026 50434/9In mei ‘79 won Margaret Thatcher de Engelse
- O 24 jan 2026 50433/8Hoe ‘n Geschiedenis van ‘t eerste kwart v/d
- O 24 jan 2026 50432/7Ook ‘MAVARO’ gaat bijna altijd over machts-
- O 23 jan 2026 50431 In zulke myDi-omstandigheden zou het bestaan
- O 22 jan 2026 50430150 Joachim Jeremias in Jerusalem beweert al
- O 22 jan 2026 50429 Als kan worden aangetoond dat in de laatste
- O 22 jan 2026 50428 Als je ‘t idee verwerpt dat er ten tijde van
- O 22 jan 2026 50427149 Desondanks is ‘t verslag over de farizeï-
- O 22 jan 2026 50426 We moeten echter nooit meer vergeten dat ook
- O 21 jan 2026 50425148 ‘Als dank voor háár vriendelijkheid voor-
- O 20 jan 2026 50423147 Als we kunnen aantonen dat er in de peri-