woede/wanhoop > levensvreugd & naastenliefde ...
KA DB bz 161 Tot zoiets bleek de nieuwe doctrine v/d Sola Scriptura voor de christenen @ EU nog niet in staat: zelfs na de grote door-braak in z'n denken werd Luther nog gekweld door angst voor de dood. Hij leek wel in een voortdurende staat van smeulende woede te verkeren: tegen 't paapse pausdom, de opdringende Turken, bijdehante joden, wilde vrouwen, woeste opstandige boeren, scholastieke fi-losofen & àl z'n theologische opponenten!? Met Zwingli raakte hij verwikkeld in 'n fel debat over de woorden die Ye(ho)sjoe(a) uitsprak bij de instelling v/d zg. Eucharistie tijdens 't laatste avondmaal, toen hij zei:
'DIT IS MIJN LICHAAM!'
Calvijn was ontzet over de woede die de geest van deze 2 hervormers vertroebelde & die 'n heilloze tweespalt veroorzaakte die had kunnen & moeten vermeden worden:
'GEEN VAN BEIDE PARTIJEN IS ERIN GESLAAGD OM HET GEDULD OP TE BRENGEN OM NAAR DE ANDER TE LUISTEREN, TENEINDE IN ALLE KALMTE DE WAARHEID TE VOLGEN, WAAR DIE OOK MOGE LIGGEN!', conclu-deerde hij! "IK WIL NADRUKKELIJK NAAR VOREN BRENGEN DAT HUN ONENIGHEID NIET ZO GROOT WAS DAT, ALS HUN GEESTEN NIET ZO OVERSPANNEN WAREN GEWEEST DOOR DE UITZONDERLIJKE HEFTIGHEID VAN HET DEBAT, EEN VERZOENING GEMAKKELIJK TOT STAND HAD KUNNEN WORDEN!"
Uitleggers konden het onmogelijk over elke afzonderlijke bijbelpassage eens zijn, en daarom moest men zich dus ook in de discussies bescheiden en onbevooroordeeld (leren) opstellen? Tòch hield Calvijn zich zelf ook niet altijd aan al deze hoogstaande principes & deinsde hij er zelfs niet voor terug om afvalligen uit z'n eigen kerk te laten executeren.
De protestantse (P)reformatie gaf uiting aan veel van de idealen van de nieuwe beschaving die in het Westen in opkomst was: de eco-nomie dreef niet langer op agrarische overschotten, zoals in alle voorgaande beschavingen, maar op de wetenschappelijke & technologische vermeer-
dering van bestaansmiddelen & 't telkens her-investeren van kapitaal! Deze nieuwe samenleving MÓEST wel productief zijn, & Calvijns theologie werd aangewend ter stimulering van 't arbeidsethos. Zelfs simpele drukkersknechten, werklieden & kantoorklerken moesten hun steentje bijdragen & moesten daarom op z'n minst wel enig onderwijs hebben genoten?
Als gevolg hiervan zou de werkende stand op den duur 'n groter aandeel eisen in 't bestuurlijk proces! Er zouden politieke oproeren, revoluties & burgeroorlogen volgen die resulteerden in ietwat democratischer rege-ringsvormen: sociale, politieke, economische & intellectuele veranderingen waren onderling afhankelijk & grepen in elkaar, & ook de religie werd nu zo dus onvermijdelijk in deze ontwikkelingsspiraal meegesleurd.
Calvijn was ontzet over de woede die de geest van deze 2 hervormers vertroebelde & die 'n heilloze tweespalt veroorzaakte die had kunnen & moeten vermeden worden:
'GEEN VAN BEIDE PARTIJEN IS ERIN GESLAAGD OM HET GEDULD OP TE BRENGEN OM NAAR DE ANDER TE LUISTEREN, TENEINDE IN ALLE KALMTE DE WAARHEID TE VOLGEN, WAAR DIE OOK MOGE LIGGEN!', conclu-deerde hij! "IK WIL NADRUKKELIJK NAAR VOREN BRENGEN DAT HUN ONENIGHEID NIET ZO GROOT WAS DAT, ALS HUN GEESTEN NIET ZO OVERSPANNEN WAREN GEWEEST DOOR DE UITZONDERLIJKE HEFTIGHEID VAN HET DEBAT, EEN VERZOENING GEMAKKELIJK TOT STAND HAD KUNNEN WORDEN!"
Uitleggers konden het onmogelijk over elke afzonderlijke bijbelpassage eens zijn, en daarom moest men zich dus ook in de discussies bescheiden en onbevooroordeeld (leren) opstellen? Tòch hield Calvijn zich zelf ook niet altijd aan al deze hoogstaande principes & deinsde hij er zelfs niet voor terug om afvalligen uit z'n eigen kerk te laten executeren.
De protestantse (P)reformatie gaf uiting aan veel van de idealen van de nieuwe beschaving die in het Westen in opkomst was: de eco-nomie dreef niet langer op agrarische overschotten, zoals in alle voorgaande beschavingen, maar op de wetenschappelijke & technologische vermeer-
dering van bestaansmiddelen & 't telkens her-investeren van kapitaal! Deze nieuwe samenleving MÓEST wel productief zijn, & Calvijns theologie werd aangewend ter stimulering van 't arbeidsethos. Zelfs simpele drukkersknechten, werklieden & kantoorklerken moesten hun steentje bijdragen & moesten daarom op z'n minst wel enig onderwijs hebben genoten?
Als gevolg hiervan zou de werkende stand op den duur 'n groter aandeel eisen in 't bestuurlijk proces! Er zouden politieke oproeren, revoluties & burgeroorlogen volgen die resulteerden in ietwat democratischer rege-ringsvormen: sociale, politieke, economische & intellectuele veranderingen waren onderling afhankelijk & grepen in elkaar, & ook de religie werd nu zo dus onvermijdelijk in deze ontwikkelingsspiraal meegesleurd.
22 jul 2012 - bewerkt op 22 jul 2012
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 20 apr 2023 44281 260 Er waren volop armen in de stad en op de
- O 20 apr 2023 44280259Hoogstmerkwaardig hoeveel soorten dromen &
- O 19 apr 2023 44279258OudeLiedjes,JoligeMelodietjes,MallePietjes
- O 19 apr 2023 44278 257 Zo’n 400 jaar later, in 386 na Chr./A.D.
- O 19 apr 2023 44277Knijp droog, verdeel, heers & pest maar raak?
- O 19 apr 2023 44276256Ondergronds, uit ‘t licht, was geen moeite
- O 19 apr 2023 44275 255 Nòg frappanter (tenminste, voor wie niet
- O 18 apr 2023 44274 254 In Vigna Randanini zijn echter kochiem
- O 18 apr 2023 44273 253 I/d 2e/3e eeuw, toen twee rivaliserende
- O 17 apr 2023 44268252 Vroege synagogen waren dus zeker geen
- O 17 apr 2023 44267 251 De namen i/d Misjna zíjn die van wijzen
- O 16 apr 2023 44266 Met àndere woorden: de prachtige, overvolle
- O 16 apr 2023 44265 250 De tekens die om een menselijke figuur
- O 16 apr 2023 44264249 Áán ‘t uiteinde v/d synagogevloer die het
- O 16 apr 2023 44263 248 Geen v/d voorstellingen was willekeurig