woede

TOCH
bleven de VS toen
[net als nu]
steeds meer troepen sturen.
Eind '65
waren de bijna voortdurende
bombardementen op Noord~Vietnam begonnen
en er zaten al ruim tweehonderdduizend Amerikaanse soldaten in Vietnam.
Voor veel Amerikaanse jongeren was het dus om zeer uiteenlopende redenen een opwindende pubertijd. Men probeerde wel om de wereld op een afstand te houden en daarom
mengden sommigen zich ook
juist niet in de debatten
over Korea
& Vietnam e.d.,
de burgerrrechtenbeweging
van Dr. Martin Luther King & de moorden op de Kennedies,
"We Shall Overcome"
&
"I Have A Dream"
of al die andere thema's die toentertijd
[jaren zestig v/d vorige eeuw] stof deden opwaaien!?
Er golden dan ook vaak nog allerlei kleine
[en 'grote']
regeltjes & voorschriften
over schooluniformen
en haardracht,
kledingvoorschriften,
handschoenen, hoeden & petten,
salueren & groeten, roken/drinken!
Het was dan wel het tijdperk v/d minirok & popmuziek,
zakgeld, uitgaan, experimenten met 'drugs' e.d.,
maar er bleven net als nu nog steeds
ook kleine
[en grotere]
groepen
bestaan met langere rokken
& korter haar.
Hoofdbedekkingen,
gedrag & aankleding,
kraak, spraak & braak!
Er ontstonden daarom dus ook
steeds meer spanningen tussen die uitersten
van conservatismes & progressieve moderniteiten, rechtse en linkse groeperingen.
Na allerlei stimulerende & politiek opwindende omgevingen waarvan men genoot
had je ook allerhande dwangbuizen, bestraffingen, sit-ins & geuniformeerd
traangas, mafiosi & liberale progressieven,
drugs & hugs, fucks & snugs,
ducks & mugs?
Generatieconflicten
tussen groepen jongeren en ouderen onderling!
Luie & slordige typjes zouden een gevaar vormen
voor stad en staat, dorp en land: men had allerlei regeltjes ontworpen
om de omgeving onderworpen te houden aan orde, reinheid, netheid & gehoorzaam gedrag.
Niet iedereen kon nu eenmaal voldoen aan bepaalde heersende ideaalbeelden & burgerlijkheid.
Toch zetten er steeds meer mensen zich ook belangeloos in voor de gemeenschap:
vrijwilligersgroepen ontstonden & bijzonder leerzame ervaringen werden opgedaan
in diverse landen vooral onder jongeren.
En je moest dus ook de frustraties
ondergaan dat vele leerlingen
van wie een groot deel
met allerhande
leerproblemen
kampte en
die eigenlijk
veel meer hulp nodig hadden
dan we ooit zouden kunnen geven
soms haast geen vooruitgang leken te boeken?!
Uiteindelijk lukte het dan wel in bepaalde landen her & der
over de aardbol via Peacecorpssen & andere Vrijwilligersorganisaties,
jeugdbewegingen en popgroepen om toch zo nu en dan
iets over te dragen & van de grond te krijgen,
maar misschien wel de belangrijkste
les die we toen leerden
was wel dat het ook
maar al te vaak
bijzonder
moeilijk was
om de vicieuze cirkels
te doorbreken van gebrek
aan opleiding en armoede,
talloze kansarme wijken & vervallen achterbuurten.
Stees meer jongeren leken de oorlogen in Vietnam & elders
toen ook veel belangrijker te vinden dan de vraag of hun haargroei, kleding en aangepast gedrag
wel door de beugel kon van gezagsgetrouwen die geen enkel middel leken te schuwen
om te onderdrukken, onderwerpen, inperken, neerslaan & schieten.
Op steeds meer universiteiten & scholen in alsmaar meer landen
& streken kwamen studenten & leerlingen in opstand tegen
oorlog{en} & 't establishment,
zelfs in Praag, Berlijn,
Moskou, Peking
& A'dam e.d.
Nu de aantallen
doden en gewonden
onder de Amerikanen en Vietnamezen
dagelijks bleef stijgen en je op de campus werd omringd
door mannen i/d dienstplichtige leeftijd vonden steeds meer jongeren
't al te conservatieve gedrag van ouderen niet alleen maar ridiculous frivool & genant,
maar ook volkomen misplaats en totaal belachelijk uit de tijd, oppervlakkig,
vrijblijvend, kortzichtig & huichelachtig.
En we begrepen niet dat veel
'ouderen' dat helemaal
niet leken in te zien:
in Washington
namen 250.000
mensen deel aan protest
tegen de oorlog & overal ter wereld
ging men over tot protestdemonstraties &
~marsen, sit-ins/teach-ins,
'vasten' & 'feesten'
met als kernslogan
"STOP THE WAR"
of Johnson
Molenaar/Impeach Nixon & dergelijke
leuzen, voornemens uit solidariteit met alle andere
jonge mensen over de hele wijde wereld waar dan ook.
Toen in 't voorjaar van '70 nieuws over de geheime Amerikaanse
interventies in Cambodja & Laos steeds meer bekend werd,
protesteerde men overal: ook op Kent State University
in Ohio waar de nationale garde het vuur opende
op ongewapende protesterende studenten:
er vielen vier doden en negen gewonden
en die tv-beelden & krantenfoto's staan
dan ook voor altijd in het geheugen
gegrift van talloze jongeren over
de hele "Vrije"
[& 'onvrije']
wereld! Vooral de foto
van Mary Ann Vecchio,
een jonge vrouw die geknield
bij het lichaam van 'n dode student zat
& haar armen geschrokken uitstrekte, haar gezicht verwrongen
door haar kreten die iedereen die de foto zag, kon horen!
Er volgden dan ook onmiddellijk
overal woedende
reacties.