witte zwarte bruine grijze & groene wolven op pad!
'hiphaphop'
Het is eigenlijk helemaal niet zo'n wonder dat allerlei groepen blanken, gekleurde mensen, Arabieren, Ex-kolonialen, Xenofoben, 'moslims', 'christenen' & wie al niet zich zo vervreemd en angstig voelen in 'n wereld,
die vooral lijkt de drijven op Mammons afgodische gouden kalveren, superieure wapens, propaganda & de
reklame voor 'onmisbare' welvaartsgoederen? Als je de voorgeschiedenis bekijkt van al die stromingen en
conflicten, culturele & sociale strijdperken & oorlogshandelingen dan
rijzen de grijze haren je
ten berge
...
Die verheerlijking
van 'n Lawrence 'of Arabia' in het Westen stuitte veel Arabieren tegen de borst: naar 't
schijnt dominante bewegingen hebben de neiging om alle verworvenheden naar zich toe te trekken en zo-doende te fungeren als globale splijtzwammen in hun muchomacho bonoboismes van 'kijk mij nou 's flink
zijn' & 'beter dan die anderen'! Ze hadden 't gevoel dat hun eigen leiders de eer voor 'n grote overwinning
waarop ze eigenlijk wel recht hadden, niet was gegund en vonden bovendien dat er in de westerse versie van het mydiverhaal een onderliggende, racistische boodschap zat, namelijk dat slechts 'n Engelsman die
Arabische droom van onafhankelijkheid had kunnen verwezenlijken. Toen Aqaba & de Hidjaz nu dan ook eindelijk waren bevrijd, trok 't Arabische leger steeds verder naar 't noorden,
waar het Amman veroverde.
De Arabische Opstand
bereikte 'n heroisch hoogtepunt toen het leger samen met z'n Europese bondgeno-ten op 1 oktober 1918 triomfantelijk Damascus binnenmarcheerde. Dertig dagen later was de wapenstil-stand tussen de geallieerden en de Turken een feit. Maar hoewel de Hasjemieten de oorlog hadden ge-wonnen, verging het ze tijdens de periode van vrede heel wat minder goed. Sjarif Hoessein, die tot koning
van de Hidjaz werd uitgeroepen, verwachtte natuurlijk dat de Engelsen hun belofte zouden nakomen en 't
streven van de Arabieren naar onafhankelijkheid zouden steunen. Andere Arabieren verwachtten hetzelfde
en drie maanden na die intocht van het Hasjemitische leger in Damascus riep het Arabisch~Syrische Con-gres Feisal uit tot koning van een onafhankelijk Syria, terwijl een groep Iraakse leiders Abdoellah uitkoos als koning van het pas gestichte Irak ['t voormalige Mesopotamia]!
Maar de Hasjemieten waren verraden.
Toen ze in 1916
de opstand tegen het Ottomaanse Rijk voorbereidden, voerden de Engelsen al in het ge-heim besprekingen met de Fransen over de vraag hoe ze dezelfde Arabische landen waarvoor de Hasje-mieten vochten het beste onder elkaar konden verdelen. Volgens de zogenaamde Sykes~Picot-overeen-komst hadden de Fransen recht op Syria en de Levanon en mochten de Engelsen Palestina, Irak en het gebied ten oosten van de rivier de Yardeen, "Transjordania" hebben. De Britten erkenden sjarif Feisal als de Hasjemitische koning van Syria, maar de Fransen niet. In 1920, toen hij nog maar net 'n eenentwintig maanden had geregeerd, ontnamen ze hem met geweld zijn troon
en dwongen hem het land
te verlaten.
Tijdens 'n conferentie
die in 1921 in Cairo onder voorzitterschap van Winston Churchill, toen minister van Kolonien, werd gehouden, werd Feisal benoemd tot koning van Irak en werd sjarif Abdoellah tot leider van
Transjordania aangewezen. Churchill weigerde Palestina & Transjordania te verenigen, hoewel Abdoellah daar wel dringend om had verzocht. Sjarif Hoessein had zich samen met zijn zonen & zijn leger vrijwilligers
voor de omverwerping van het Turkse bewind ingezet op voorwaarde dat alle Arabische naties die door de Turken waren bezet, ook Palestina, na de oorlog tot
EEN
staat zouden worden verenigd.
DAT
was de afspraak die de britten hadden gemaakt, maar Arthur James Balfour, de Britse onderminister van Binnen-landse Zaken, had andere ideeen. Hij weigerde zich in te zetten voor het recht op zelfbeschikking van de
Arabieren ~ Palestina werd al vele honderden of zelfs duizenden jaren voornamelijk bewoond door allerlei
Arabieren, die meestal het grootste deel van de bevolking vormden nadat de joden er door de Romeinen
waren 'uitgegooid' wegens HUN opstand tegen buitenlandse overheersing ~ en beloofde in plaats daarvan het 'onbewoonde/verwaardloosde beloofde land' als 'n 'nationaal tehuis' aan 'het joodse volk' zonder ook
de rechten van de bestaande bevolkingsgroepen 'aan te tasten': de z.g. Balfour~declaratie. Dit document
uit 1917 waarin dit besluit met 'grote gevolgen' werd vastgelegd, stelde ook dus heel duidelijk dat 'niets zal worden gedaan dat een inbreuk ou maken op de burgerlijke & godsdienstige rechten van de bestaan-
de niet~joodse gemeenschappen in Palestina'! Je kunt je indenken wat dat soort politiek voor uitwerking had op alle betrokkenen in de regio
en over de hele wereld.
De Duitsers
begonnen hun Tweede Wereld-oorlog uit wraak wegens herstelbetalingen voor het verliezen van de Eerste Wereldoorlog en nu 't Westen
Kosova erkent als zelfstandige staat vanwege de wensen van de meerderheid van de bevolking is 'het Oosten' weer bevreesd voor de meerderheid van de bevolking in landen die ook onafhankelijkheid willen,
maar die nog steeds onder de knoet der grootmachten Rusland, China e.d. rusten: Tsjetsjenia, Tibet, 'n Koerdistan, Armenia, Turkmenistan of hoe ze verder ook allemaal mogen heten?
Het kolonialisme schijnt dan wel voorbij te zijn en de USSR is niet meer,
China goes Olympic & de wolven huilen
op de vlakten
...
Het is eigenlijk helemaal niet zo'n wonder dat allerlei groepen blanken, gekleurde mensen, Arabieren, Ex-kolonialen, Xenofoben, 'moslims', 'christenen' & wie al niet zich zo vervreemd en angstig voelen in 'n wereld,
die vooral lijkt de drijven op Mammons afgodische gouden kalveren, superieure wapens, propaganda & de
reklame voor 'onmisbare' welvaartsgoederen? Als je de voorgeschiedenis bekijkt van al die stromingen en
conflicten, culturele & sociale strijdperken & oorlogshandelingen dan
rijzen de grijze haren je
ten berge
...
Die verheerlijking
van 'n Lawrence 'of Arabia' in het Westen stuitte veel Arabieren tegen de borst: naar 't
schijnt dominante bewegingen hebben de neiging om alle verworvenheden naar zich toe te trekken en zo-doende te fungeren als globale splijtzwammen in hun muchomacho bonoboismes van 'kijk mij nou 's flink
zijn' & 'beter dan die anderen'! Ze hadden 't gevoel dat hun eigen leiders de eer voor 'n grote overwinning
waarop ze eigenlijk wel recht hadden, niet was gegund en vonden bovendien dat er in de westerse versie van het mydiverhaal een onderliggende, racistische boodschap zat, namelijk dat slechts 'n Engelsman die
Arabische droom van onafhankelijkheid had kunnen verwezenlijken. Toen Aqaba & de Hidjaz nu dan ook eindelijk waren bevrijd, trok 't Arabische leger steeds verder naar 't noorden,
waar het Amman veroverde.
De Arabische Opstand
bereikte 'n heroisch hoogtepunt toen het leger samen met z'n Europese bondgeno-ten op 1 oktober 1918 triomfantelijk Damascus binnenmarcheerde. Dertig dagen later was de wapenstil-stand tussen de geallieerden en de Turken een feit. Maar hoewel de Hasjemieten de oorlog hadden ge-wonnen, verging het ze tijdens de periode van vrede heel wat minder goed. Sjarif Hoessein, die tot koning
van de Hidjaz werd uitgeroepen, verwachtte natuurlijk dat de Engelsen hun belofte zouden nakomen en 't
streven van de Arabieren naar onafhankelijkheid zouden steunen. Andere Arabieren verwachtten hetzelfde
en drie maanden na die intocht van het Hasjemitische leger in Damascus riep het Arabisch~Syrische Con-gres Feisal uit tot koning van een onafhankelijk Syria, terwijl een groep Iraakse leiders Abdoellah uitkoos als koning van het pas gestichte Irak ['t voormalige Mesopotamia]!
Maar de Hasjemieten waren verraden.
Toen ze in 1916
de opstand tegen het Ottomaanse Rijk voorbereidden, voerden de Engelsen al in het ge-heim besprekingen met de Fransen over de vraag hoe ze dezelfde Arabische landen waarvoor de Hasje-mieten vochten het beste onder elkaar konden verdelen. Volgens de zogenaamde Sykes~Picot-overeen-komst hadden de Fransen recht op Syria en de Levanon en mochten de Engelsen Palestina, Irak en het gebied ten oosten van de rivier de Yardeen, "Transjordania" hebben. De Britten erkenden sjarif Feisal als de Hasjemitische koning van Syria, maar de Fransen niet. In 1920, toen hij nog maar net 'n eenentwintig maanden had geregeerd, ontnamen ze hem met geweld zijn troon
en dwongen hem het land
te verlaten.
Tijdens 'n conferentie
die in 1921 in Cairo onder voorzitterschap van Winston Churchill, toen minister van Kolonien, werd gehouden, werd Feisal benoemd tot koning van Irak en werd sjarif Abdoellah tot leider van
Transjordania aangewezen. Churchill weigerde Palestina & Transjordania te verenigen, hoewel Abdoellah daar wel dringend om had verzocht. Sjarif Hoessein had zich samen met zijn zonen & zijn leger vrijwilligers
voor de omverwerping van het Turkse bewind ingezet op voorwaarde dat alle Arabische naties die door de Turken waren bezet, ook Palestina, na de oorlog tot
EEN
staat zouden worden verenigd.
DAT
was de afspraak die de britten hadden gemaakt, maar Arthur James Balfour, de Britse onderminister van Binnen-landse Zaken, had andere ideeen. Hij weigerde zich in te zetten voor het recht op zelfbeschikking van de
Arabieren ~ Palestina werd al vele honderden of zelfs duizenden jaren voornamelijk bewoond door allerlei
Arabieren, die meestal het grootste deel van de bevolking vormden nadat de joden er door de Romeinen
waren 'uitgegooid' wegens HUN opstand tegen buitenlandse overheersing ~ en beloofde in plaats daarvan het 'onbewoonde/verwaardloosde beloofde land' als 'n 'nationaal tehuis' aan 'het joodse volk' zonder ook
de rechten van de bestaande bevolkingsgroepen 'aan te tasten': de z.g. Balfour~declaratie. Dit document
uit 1917 waarin dit besluit met 'grote gevolgen' werd vastgelegd, stelde ook dus heel duidelijk dat 'niets zal worden gedaan dat een inbreuk ou maken op de burgerlijke & godsdienstige rechten van de bestaan-
de niet~joodse gemeenschappen in Palestina'! Je kunt je indenken wat dat soort politiek voor uitwerking had op alle betrokkenen in de regio
en over de hele wereld.
De Duitsers
begonnen hun Tweede Wereld-oorlog uit wraak wegens herstelbetalingen voor het verliezen van de Eerste Wereldoorlog en nu 't Westen
Kosova erkent als zelfstandige staat vanwege de wensen van de meerderheid van de bevolking is 'het Oosten' weer bevreesd voor de meerderheid van de bevolking in landen die ook onafhankelijkheid willen,
maar die nog steeds onder de knoet der grootmachten Rusland, China e.d. rusten: Tsjetsjenia, Tibet, 'n Koerdistan, Armenia, Turkmenistan of hoe ze verder ook allemaal mogen heten?
Het kolonialisme schijnt dan wel voorbij te zijn en de USSR is niet meer,
China goes Olympic & de wolven huilen
op de vlakten
...
06 apr 2008 - bewerkt op 06 apr 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 07 mei 2026 38 Drie wereldoorlogen, vele kruistochten & teveel
- O 06 mei 2026 37 Aarde bastaardsuiker chemie democratie ERMELOG?
- O 06 mei 2026 7/36 In de 10e eeuw {AD} begon ‘t aanzien van deze
- O 06 mei 2026 Algemene Vaderlandse Economische Historie: die ge-
- O 05 mei 2026 Rabbi MOSJEH Maimonides was één der allergrootste
- O 05 mei 2026 Terwijl de Moorse macht in Spanje steeds meer ver-
- O 04 mei 2026 In de 9de eeuw AD woonden verreweg Dé Mééste Jóden
- O 04 mei 2026 Hoe je ‘t ook bekijkt: alles draait om evolutie of
- O 03 mei 2026 De islamieten zouden veel presteren o/h gebied van
- O 03 mei 2026 34 In het begin van de 7de eeuw had deze Arabische
- O 03 mei 2026 In dit geval kijkt Mor Nilam Asih via decennia dus
- O 02 mei 2026 Niet geraakt door rampen die ‘t Romeins Keizerrijk
- O 02 mei 2026 33 Ten tijde van paus Gregorius
- O 02 mei 2026 Pas in de 9de eeuw zou het Karolingische rijk daar
- O 02 mei 2026 Ook in de tweede helft van de vierde eeuw viel al-