- Wit -

Wit zijn de letters op de pagina van mijn ziel.
Blank beschreven woorden ontsproten uit een oneindige diepte van leegte. Typisch is de kou in mijn hart, want bekend is het gevoel van eenzaamheid. Niets nieuws is er te zeggen over dit gat in mijn hart, deze donkerte in mijn geest. Alles is nabij mijn hart maar op een onbereikbare afstand. Met de zonsondergang vergaat ook mijn warmte, blijft er niets over dan ik. Ik in een ruimte zonder muren, zonder dak, zonder grond, zwevend in zwart.
Ik staar in het niets en zie het al omvattende nihilisme. Ik herken mezelf en weet wie ik ben, waar ik ben, waarom ik ben, ik ben. Maar voor wie?
Zie je wat ik zie in mij? Ben ik wie ik ben voor wie ik hoor te zijn?

Mijn lippen komen van één, mijn stembanden produceren geluid. Een echo van lege woorden schallen in mijn oren. Razende watervallen weerkaatsen gevoelens van witte kou, gevoelens van donkere leegte.
19 nov 2007 - bewerkt op 19 nov 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Esteban
Esteban, man, 19 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende