Wiegeljongeheertjes/Burgerzoontjes & Lekenbroeders


Waar
kwamen al
die kloosterbevolkingen vandaan?
Op de slaapzalen lagen kloosterlingen in soorten,
rangen & leeftijden; allereerst natuurlijk de monniken & nonnen.

Vaak waren dat tweede of derde kinderen uit adellijke gezinnen,
die al op jonge leeftijd in 't klooster gebracht waren: de familie die zo'n jonge spruit op 't claustrale honk afleverde,
vervulde daarmee ook zo haar eigen plannetjes, want door dit kinderoverschot in een klooster onder te brengen,
alwaar ze niet meer konden trouwen of wettelijk nageslacht genereren, bleef de familie-erfenis voor de toe-
komst in stand & intact! Náást de Jongeheren lagen er op de monnikenslaapzaal ook wel burgerkinderen
die op school al zeer talentvol waren gebleken & dus met zachte dwang
voor zo'n geestelijke carrière werden voorgeselecteerd?!

Deze hoofdbewoners van het klooster hielden zich
na hun lange verdere opleiding dan ook vooral bezig met ÈCHT belangrijke 'geestelijke taken', zoals daar zijn het bidden,
mislezen, zingen en studeren, schrijven en besturen.

Daarnaast waren er ook nog de zg. Lekenbroeders of Conversen:
deze lieden van eenvoudiger komaf waren vooral ook toegelaten om het nobele handwerk te doen
& te verrichten; een klooster dat er lekenbroeders opnahield,
had in de regel zo meer lekenbroeders dan monniken?

Binnen die gebouwen was ook meestal wel een zeer strenge
& strikte scheiding tussen sie twee groepe verder-doorgevoerd. Zo hadden de conversen hun eigen eetzaal & slaapzaal, & soms, zoals in Aduard, hadden ze zelfs 'n eigen ziekenzaal, maar die hadden ze dan ook zèlf met hun eigen handen moeten leren bouwen & bekostigen, nadat het kloosterbudget al geheel was gespendeerd aan een hospitaal voor de monniken! Met de verdere 'verburgerlijking' van de samenleving i/d Late Middeleeuwen nam deze tegenstelling tussen
al die diverse kloosterbewoners enigszins af?!

Óók gezocht: alleenstaande vrouwen {roeping niet noodzakelijk}!?

Wie gingen er nog meer het klooster in?

Wèl, er waren ook volwassen novicen die wellicht een roeping voelden & zoniet, dan anders wel een klein duwtje in de rug kregen via luduvuduh, affaires & allerhande incidenten! In de Middeleeuwen werd een 'fatsoenlijk' mensch immers geacht deel uit te maken van een gevestigde gemeenschap?

Alle alleenstaande
stervelingen werden in het dagelijks leven
met 'n merkwaardig soort mengeling van medelijden & wantrouwen bejegend, zéker waar het vróuwen betrof! Wie dus (waarom dan ook) liever niet wenste te trouwen & de familie ook niet meer tot last wilde zijn, kon als alternatief zodoende overwegen in het klooster te treden! Zó kon 'n klooster @ Maastricht zich nijver & proper gaan specialiseren in de 'gevallen vrouwen', mìts die kandidates bij wijze van bruidsschat, bij hun intrede àlle aardse goederen inleverden vanzelf-sprekend & puur natuurlijk?! Nádat dan die poort van dit verbeterinstituut met 'n zware eikenhouten zwaai achter hen in 't slot was gevallen, moest er onder zeer strakke leiding, permanente begeleiding & uiterst 'heilzame' tucht een heel leven lang hard worden gewerkt aan het her-stel van zedelijkheid & reputatie! Na deze voorbeelden komt het misschien toch nog als een verrassing,
maar er waren in die Middeleeuwen al nu zo ook wel degelijk
volwassen mannen en vrouwen die geheel uit eigen keuze
& zeer diepe Religieuze Overtuiging
in het klooster
traden
...

Als klein jongetje
ben ik ooit eens op bezoek geweest bij Zuster Mia
{'Achter De Tralies'} ergens in Brabant? In Enschede '62 (?)
op de AKI had je Pater Bonfilius, zwaarbehaard, bebaard, besnord in lange bruine pij met wit-crème lang koord
met knopen & blote voeten in sandalen & m'n eerste macht
in de Oude Stad Yeroesjalayiem (nog Jordaans)
bracht ik door op de Olijfberg
in 't Maison d'Avraham
boven de Silwanvijver
~~
OK!
28 feb 2013 - bewerkt op 04 feb 2018 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende