Wie ben ik? Mijn eerste verhaal

Hey, en welkom bij mijn eerste verhaal. De reden dat ik ervoor kies om hier mijn verhaal te doen is omdat ik erachter wil komen wie ik ben en wat ik wil bereiken met mijn leven. Hoe kan ik dat het beste doen? Door mijn gevoelens te uiten en mezelf te leren kennen maar daar ben ik persoonlijk niet goed in maar daar zal ik het straks nog over hebben. Laten we gewoon stap voor stap er door heen gaan wat mijn doel hier precies is:
1. Ik wil mezelf beter leren kennen en gewoon weten wie ik ben en wat voor persoon ik wil worden
2. ik wil leren om gewoon mijn gevoelens te uiten en dat ga ik dus via een dagboek doen, door elke dag wel iets erover te schrijven
3. ik wil mezelf ontwikkelen zodat ik gewoon volwassen wordt en dus niet nog steeds nu ik 19 (dit jaar 20 wordt) ben als een klein kind gedraag want daardoor is mijn huidige relatie nu voorbij gegaan maar daar vertel ik straks nog meer over.
4. in mijn leven tot nu toe, ik heb alles fout gedaan wat er fout kan gaan en zelfs wat helemaal niet fout kan gaan dus dat is dus totaal niet de bedoeling in het leven.

Ik begin bij het begin, wie ben ik? Wat weet ik wel over mezelf?

Ik ben een 19 jarige jongen, ik ben opgegroeid in een familie wat je eigenlijk niet eens een familie kan noemen, hoe ik en mijn zusje en broertje en zelfs mijn moeder is behandeld door mijn vader, denk aan heel veel ruzie, geschreeuw en zelfs geweld tegen ons en goederen om ons heen. Angst… dat speelt er in onze familie… angst voor onze vader. Maar daar komt verandering in, ik begin steeds meer voor mezelf op te komen maar nog niet genoeg om echt tegen hem in te gaan, in mijn gedachte natuurlijk wel. Thuissituatie was nooit fijn geweest, bij andermans thuis voel ik me al veel fijner dan bij ons eigen thuis, waarom? De ouders ervan zijn wel geïnteresseerd, ze vragen naar mijn gevoelens en tonen ook echt interesse. De reden dat mijn ouders dat niet doen is vanwege cultuurverschil.. ik ben namelijk van Aziatische afkomst… woooww shock.. nee grapje.

Al mijn hele leven ben ik al onderdrukt vanwege mijn vader dus. Daarom heb ik echt mijn hele leven al een heel ander leven gehad dan andere leeftijdgenoten. Ik kon nooit voor mezelf opkomen, ik was heel introvert en had geen mening… zo erg was dat. Maar uiteindelijk na een aantal jaren op de basisschool kwamen mensen erachter dat het bij ons niet goed ging en er werd jeugdzorg ingeschakeld, heel veel contact gehad met jeugdzorg maar jeugdzorg was meer een droom dan realiteit. Waarom? Omdat jeugdzorg niet echt goed voor de jeugd is. Zo veel slechte verhalen maar daar ga ik verder niks over vertellen. Uiteindelijk na heel wat jaren tot ongeveer mijn 15de levensjaar ging het wel beter tussen mijn ouders, wel nog ruzie en geschreeuw maar geen geweld meer en zeker geen geweld meer tegen ons, maar er speelt altijd nog wel angst, dat zal altijd wel blijven.

3 jaar geleden. Ik ging werken bij een fastfood keten, ik zag een vrouwelijke collega en ik was gelijk weg van haar. Ze zag er zo leuk uit en ik dacht gewoon van wooow… ik had geen woorden voor haar. Er was dus een personeelsuitje en wie nam de eerste stap om aan te spreken of diegene ook kwam. Niet ik in ieder geval, nee zij was dat. Ik greep mijn kans en begon met flirten. Ik kreeg haar aandacht en we werden snel verliefd. Ik had nog nooit eerder een relatie gehad dus ik had geen flauw benul hoe dat er aan toe ging, dus wat wij hadden was een kleuter relatie om het zo te zeggen. Uiteindelijk na ruim 2 maanden ging het over. Waarom? Ik deed iets wat ze totaal niet wilde en dat was zo dom van me. We hadden nog wel contact als vrienden maar heel af en toe. Ze leerde een andere jongen kennen, ook van werk, het was een jongen waar ik nu veel over heb gehoord en het klonk als een mooi sprookje totdat zij het had besloten om het uit te maken omdat ze dus toch niet de juiste voor elkaar waren. Zomer 2017 was het, ik kwam haar tegen in een supermarkt waar ze nu nog steeds werkt, ze was caissière. Ik was verrast want ik wist niet dat ze precies daar zou werken. Ik begon echt weer contact met haar te zoeken en we begonnen elkaar beter te leren kennen, ik was opnieuw weg van haar en ik had het gevoel dat ik nog steeds verliefd op haar was en ben, in de 3 jaar had ik een relatie gehad van een halfjaar, ik had besloten om te stoppen omdat mijn gevoelens minder werden. Uiteindelijk paar maanden single en 1 friends with benefits verder, kwam ik weer op het meisje waar ik 3 jaar geleden verliefd op was, we hadden in de zomer 2017 een soort van dubbeldate, we gingen zwemmen en het was echt het moment om nooit meer te vergeten, we hebben het zo leuk gehad en hadden onze eerste kus weer als nieuwe individuen want we waren beide best wel wat veranderd, zij natuurlijk meer dan ik, en we waren echt geïnteresseerd in elkaar. Er waren wat dingen tussengekomen waardoor het tussen ons weer klaar was, maar ik heb de hoop nooit opgegeven dus een paar maanden later hadden we toch een relatie en dit duurde 1 maand langer dan de vorige keer, dit keer duurde het 3 maanden, er waren zo veel dingen gebeurd, zowel leuke als helemaal niet leuke dingen. We hebben uiteindelijk besloten om gewoon vrienden te blijven omdat het zelfs niet lukt om een open relatie te hebben. Dus we waren vrienden. Totdat ik iets deed. Ik heb het dit keer zo erg verpest dat het nu onze vriendschap zou kunnen kosten. De domme keuzes die ik heb gemaakt, hoe kinderachtig ik heb gedaan en dat is de reden dat ik dit doe ( dit plaatsen op MyDiary) om mijn leven op te pakken en gewoon goed veranderen en erachter komen wie ik ben en volwassen worden want ik ben nu op een leeftijd dat zich volwassen moet gedragen maar op dit moment doe ik dat dus echt niet. Ik ben in die 3 jaar nooit over haar heen gekomen en dat zal nu waarschijnlijk ook niet snel gebeuren. Ik geloof dat als we toch bij elkaar horen dat we misschien toch wel uiteindelijk samen komen en als dat niet gebeurd dan horen we niet bij elkaar. Dit is voor nu mijn eerste verhaal en er zullen er nog vele volgen.