wie ben ik en wat doe ik hier eigenlijk & waarom?!

mydidolilalovisies
op yehoshua hamashiach:
~*~
~*~
in het mydidogma
kreeg yehoschua hamashiach
een centrale mydiplaats!

volgens
de diverse mydibelijdenissen
'gelooft de mydichristen'
zowel in g d als
in yeshuamashiach
EN in heilige geest:
maar aan mashiachyeshu
wordt verreweg de MEESTE mydiaandacht
besteed?

in de
oud-kerkelijke
mydibelijdenissen
blijkt "G*D"
NIET het GROOTSTE
mydiprobleem
te zijn ...

in de
mydiwereld van DIE myditijd
behoefde 'het bestaan van g d'
niet te worden
'bewezen'

'goden'
waren immers overal
en dat leidde zelfs tot een opmerkelijke
tolerantie

de
romeinen
achtten het NIET noodzakelijk
dat de volken die zij hadden overwonnen
hun EIGEN 'goden' inruilden voor die van hun
wrede succesvolle
overweldigers

over
het algemeen
accepteerden zij al die 'vreemde goden'
en gaven ze zelfs een plaats in hun eigen
MYDIPANTHEON

maar
met het joodse volk
hadden zij heel wat
meer moeite!

het
'monotheisme'
had weliswaar aantrekkelijke kanten
maar het verhinderde een doodeenvoudige mydivermenging en -identificatie met 'andere
godheden'?

DE
myditekst
die als een joodse 'geloofsbelijdenis'
beschouwd zou kunnen worden laat er geen twijfel over bestaan:

"LUISTER ISRAEL! De Heer is onze G D, de Heer is de Enige!

[DEUT 6:4]


~*~


het
mydibelijden
van de mydikerk volgt
dat spoor:

"Ik geloof in EEN G D, de almachtige Vader, schepper van de hemel en de aarde"


het is
evident
dat met die laatste zin
verwezen wordt naar het scheppingsverhaal in GENESIS
en dat DAARMEE allerlei loslopende gedachten van de hand worden gewezen dat de schepping door een 'andere' lagere 'godheid'
- de 'demiurg' - tot stand zou zijn
gebracht


een
mydiopvatting
die vooral in de kringen van 'gnostici'
niet onbekend
was


~*~


zoals
gezegd:
G*D was NIET het werkelijke probleem
DAT was WEL Yehoshua
haMashiach!


HOE
kon onder mydiwoorden worden gebracht
WIE HIJ WAS en WAT HIJ voor ons 'doodgewone mydimensen'
betekent?


ik stel
met opzet
een tweeledige
vraag


in de dogmatische bezinning
is het niet ongebruikelijk te spreken over 'de persoon van christos'
EN 'het werk van christos'


wie
de diverse
mydigeloofsbelijdenissen
uit de vroegchristelijke kerk
nauwkeurig leest
zal ontdekken dat daarin de persoon
ALLE aandacht
krijgt?


over de betekenis van zijn leven en sterven
- in theologentaal: de soteriologie [de leer van de redding]
worden slechts enkele summiere opmerkingen gemaakt:


' ... die om ons mensen en onze zaligheid uit de hemel is neergekomen' -
' ... ook voor ons gekruisigd is'


DAT zijn zinsneden uit het Nicaneum~Constantinopolitanum


de Apostolische Geloofsbelijdenis
is NOG terughoudender en zegt in feite NIETS
over de betekenis van Yeshua's
leven en lijden


DAT ALLES
neemt niet weg
dat Velen in Onze Tijd gewoon zijn om Yehoshua's 'plaatsvervangend lijden en sterven' te zien als DE KERN van het zogenaamde
christelijk geloof?


de Heidelbergse Catechismus
is op DAT PUNT zo helder als maar enigszins
mogelijk is:


helemaal aan het begin al wordt de volgende vraag gesteld:


"WAT is uw ENIGE troost, BEIDE in LEVEN en STERVEN?"


het tamelijk uitvoerige antwoord begint als volgt:


"DAT IK
met lichaam en ziel,
BEIDE in LEVEN en STERVEN,
niet MIJN,
maar mijns getrouwe ZALIGMAKER
YESHUA HAMASHIACH
eigen ben,
die met zijn kostbaar bloed
voor AL MIJN ZONDEN
volkomen
betaald heeft ..."!


blijkbaar
is in de lange mydieeuwen
die verliepen tussen het ontstaan van de eerste mydigeloofsbelijdenissen
EN de Heidelbergse Catechismus in de 16e mydieeuw
het EEN & Ander
gebeurd?


maar daarover
straks of later misschien
wat meer!

knipoogverliefdcool!
engel
04 aug 2005 - bewerkt op 16 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende